Την χαοτική διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης επισημαίνουν εργατολόγοι και συνδικαλιστές με αφορμή την προώθηση στην Βουλή του εργασιακού νομοσχεδίου το οποίο προβλέπει, μεταξύ άλλων, την 13ωρη ημερήσια απασχόληση.
Όπως τονίζουν, στην ουσία πρόκειται για γνωστή νομοθετική τακτική, η οποία εφαρμόζεται εδώ και 15 χρόνια με στόχο την αλλοίωση προστατευτικών παραμέτρων των εργασιακών σχέσεων αντί της απευθείας κατάργησης τους.
Η τακτική αυτή, υπογραμμίζουν, παρατηρείται σταθερά σε σχέση με το 8ωρο, τις κλαδικές συμβάσεις εργασίας και το δικαίωμα στην απεργία, τα οποία αν και τυπικά δεν έχουν καταργηθεί με νόμο, έχουν συρρικνωθεί στην πράξη.
Ειδικότερα σε ότι αφορά στο 13ωρο, οι ειδικοί εντοπίζουν τέσσερις παγίδες για τους εργαζόμενους:
1. Δυνατότητα αύξησης του χρονικού διαστήματος απασχόλησης υπο το συγκεκριμένο καθεστώς, έπειτα από επίκληση έκτακτων αναγκών εκ μέρους του εργοδότη.
Αιτία είναι παλαιότερη διάταξη νόμου από το 2021, η οποία δίνει το δικαίωμα στις επιχειρήσεις να ξεπερνούν στην πράξη, το ανώτατο όριο της νόμιμης υπερωρίας, που είναι 150 ώρες ετησίως, ανά εργαζόμενο.
Πρόκειται για το «νόμο Χατζηδάκη» (ν.4808/21 αρ. 58 παρ. 6), μέσω του οποίου παρέχεται η δυνατότητα, μετά από απόφαση του αρμόδιου οργάνου του υπουργείου Εργασίας, να χορηγείται κατά περίπτωση, άδεια υπερωριακής απασχόλησης των μισθωτών όλων των επιχειρήσεων και εργασιών, επιπλέον των επιτρεπόμενων ετήσιων ανώτατων ορίων.
2. Έλλειψη προστασίας του εργαζομένου σε περίπτωση που αρνηθεί την 13ωρη απασχόληση, καθώς η απόλυση μπορεί να έρθει σε δεύτερο χρόνο και με την επίκληση άλλου λόγου, εμπλέκοντας τον απολυμένο πλέον εργαζόμενο σε δικαστικό αγώνα.
3. Ουσιαστική αδυναμία αντίδρασης του εργαζόμενου απέναντι στο διευθυντικό δικαίωμα για την παροχή επιπλέον εργασίας .
Ο εργαζόμενος, προστατεύεται μόνο αν αποδείξει ότι δεν είναι σε θέση να παράσχει υπερωριακή απασχόληση και η άρνησή του αυτή δεν είναι αντίθετη με την καλή πίστη.
4. Έμμεση αύξηση του χρόνου εργασίας πέραν των 13 ωρών, καθώς δεν προσμετρώνται στον εργασιακό χρόνο τυχόν διάλειμμα και προετοιμασία που σε συνδυασμό με την μετάβαση και αποχώρηση του εργαζόμενου, μειώνουν δραματικά την υποχρεωτική 11ωρη ανάπαυση.
ΠΗΓΗ:Αθήνα984
