Πέντε διακεκριμένοι σολίστες με διεθνείς διακρίσεις, απόφοιτοι μουσικών Ακαδημιών της Γερμανίας, οδηγούν τον ακροατή σε αγαπημένες μαγευτικές ατραπούς του μεγάλου Γερμανού συνθέτη Johannes Brahms παρουσιάζοντας ένα καλλιτεχνικό πρόγραμμα ιδιαίτερων μουσικών απαιτήσεων.
Συντελεστές
Μόνικα Δεληγιαννάκη – φωνή
Στέλιος Παπαναστάσης – βιόλα
Αγάπη Τριανταφυλλίδη – πιάνο
Απόλλωνας Γραμματικόπουλος – βιολί
Αναστασία Δεληγιαννάκη – βιολοντσέλο
Πρόγραμμα συναυλίας
2 Τραγούδια για φωνή, βιόλα και πιάνο Op. 91
Σονάτα για τσέλο Νo. 1 σε Μι Ελάσσονα Op. 38
Πιάνο Κουαρτέτο Νο. 1 σε Σολ Ελάσσονα Op. 25
2 Tραγούδια για φωνή, βιόλα και πιάνο Op. 91
Ο Brahms έγραψε τα δύο τραγούδια για φωνή, βιόλα, και πιάνο για το φίλο του Joseph Joachim και τη σύζυγό του Amalie. Το κείμενο του πρώτου τραγουδιού “Gestillte Sehnsucht” [Γαλήνια Λαχτάρα] είναι ένα ποίημα του Friedrich Rückert γραμμένο το 1816. Ο Rückert απευθύνεται στη φύση και συνδιαλέγεται μαζί της ενώ ταυτόχρονα ταλανίζεται από ένα έντονο συναίσθημα λαχτάρας που τον κυριεύει. Το κείμενο του δεύτερου τραγουδιού «Geistliches Wiegenlied” [Ιερό Νανούρισμα] γράφτηκε από τον Emanuel Geibel το 1863. Πρόκειται όντως για ένα νανούρισμα το οποίο περιγράφει τις επικλήσεις μίας μάνας στα στοιχεία της φύσης, που τα καλεί να γαληνέψουν ώστε να πάψουν να τρομάζουν το παιδί της. Και τα δύο τραγούδια δημοσιεύτηκαν μαζί το 1884 και πρωτοπαρουσιάστηκαν στο Κρέφελντ μια χρονιά αργότερα.
Σονάτα για τσέλο No. 1 σε Μι Ελάσσονα Op. 38
Το έργο γράφτηκε στο διάστημα 1862-65 και ο συνθέτης το αφιέρωσε στον Josef Gänsbacher ο οποίος υπήρξε καθηγητής φωνητικής και ερασιτέχνης τσελίστας. Η Σονάτα Νο. 1 αποτελεί ένα “homage” στον J. S. Bach, καθώς το κυρίως θέμα του πρώτου μέρους αλλά και της φούγκας, είναι βασισμένα στα Contrapunctus 4 και 13 του έργου “Η Τέχνη της Φούγκας”. Ο Brahms παρουσίασε τη Σονάτα στο Μάνχαϊμ τον Ιούλιο του 1865 και στη συνέχεια επικοινώνησε με τον εκδοτικό οίκο Breitkopf & Härtel ο οποίος την απέρριψε και τελικά εκδόθηκε από τον Simrock. Η Σονάτα έκανε πάταγο στην Ευρώπη ερμηνευόμενη από τον τσελίστα Robert Hausmann, εις ένδειξη ευγνωμοσύνης στον οποίο ο Brahms την αφιέρωσε.
Πιάνο Κουαρτέτο No. 1 σε Σολ Ελάσσονα Op. 25
Το Πιάνο Κουαρτέτο Νο. 1 του J. Brahms θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα έργα μουσικής δωματίου του 19ου αιώνα. Γράφτηκε μεταξύ 1856 και 1861 και παρουσιάστηκε το 1861 για πρώτη φορά στο Αμβούργο με την Clara Schumann στο πιάνο. Με τετραμερή δομή, αποτυπώνει την πρώιμη συνθετική δύναμη του συνθέτη, συνδυάζοντας συμφωνική πνοή με αντιστικτική υφή. Οι δραματικές εναλλαγές, οι πλούσιες μελωδίες και οι έντονες δυναμικές αντιθέσεις αναδεικνύουν την εκφραστική του πολυπλοκότητα. Η κορύφωση στο εκρηκτικό Rondo alla Zingarese φέρει στοιχεία ουγγρικής παράδοσης, προσδίδοντας δεξιοτεχνικό και λαμπερό χαρακτήρα. Το έργο, με ισορροπία ανάμεσα στο λυρικό και το επικό, αποκαλύπτει τον ώριμο καλλιτεχνικό λόγο του νεαρού Brahms.
