Η Δρ Μαρία Γεωργακαράκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Είναι μεσόφωνος (mezzo soprano), voice coach και η πρώτη διδάκτωρ μουσικολογίας με οπτική αναπηρία στον κόσμο.
‘Εχει διδάξει για πολλά χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, καθώς και σε διάφορα ιδρύματα της Ορθόδοξης Μητρόπολης Βοστώνης και Νέας Αγγλίας.
Οι γονείς της την έστειλαν σχολείο ¨κανονικά¨, δίχως ενημέρωση προς το σχολείο , δίχως ειδικά βιβλία, δίχως εκπαιδευτική ειδική διδασκαλεία, μιας και τότε έβλεπε ,έστω και ελάχιστα..
Όταν η δασκάλα την ρώταγε τι βλέπει στον πίνακα ή στο βιβλίο, ή έπρεπε να ζωγραφίσει κάτι, και εκείνη αντιμετώπιζε φοβερή δυσκολία..
Μάθαινε από την μητέρα της τα μαθήματα μόνο ακούγοντας τα.!
Ποτέ δεν λιγοψύχησε, αντιθέτως το 1991 αποφοίτησε πρώτη από το τμήμα Φιλολογίας (κατεύθυνση Γλωσσολογίας) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1997 πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως υπότροφος του ιδρύματος Fulbright. Το 2001 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο Master of Music, με διάκριση, στη μονωδία με ειδίκευση στην Παλαιά Μουσική (Early Music) από το Longy School of Music, στο Cambridge της Μασαχουσέτης. Το 2015 έλαβε τον τίτλο της Διδάκτορος Ιστορικής Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης. Έχει συμμετάσχει ως σολίστ σε πολλές συναυλίες, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει χαρακτηριστεί ως «πραγματικό εύρημα» (Boston Globe, 2000) και ως «κάτοχος μαγευτικής φωνής» (Boston Herald, 2001, Early Music America, 2009).
Το 1997 τιμήθηκε με το βραβείο Λέοντος Λεμού της Ακαδημίας Αθηνών. Από τον Σεπτέμβριο του 2023 είναι μεταδιδακτορική ερευνήτρια του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με ερευνητικό αντικείμενο τις τεχνικές ιδιαιτερότητες των τραγουδιστών με οπτική αναπηρία.
Είναι η μοναδική voice coach στην Ελλάδα που δουλεύει με transgender και non-binary άτομα, τα οποία θέλουν να ασχοληθούν με το τραγούδι.
Κατόπιν εγχειρήσεων τώρα πια έχει χάσει τελείως την όρασή της ,όμως εκείνη έχει καταφέρει ήδη κι έχει πραγματοποιήσει και τα πιο τρελά της όνειρα , έχει κατακτήσει κορυφαίες θέσεις και βραβεύσεις που όλες οι «ιδιαιτερότητες» ωχριούν μπροστά τους.
Και στην καίρια ερώτηση σχετικά με το «Ποια μπορεί να είναι η πιο άβολη στιγμή που σας έχουν φέρει σχετικά με την ιδιαιτερότητά σας..»..
Εκείνη απαντά αποστοματικά! «Η πιο άβολη στιγμή είναι όταν μπαίνω συνοδευόμενη από τον άντρα μου μέσα σε κατάστημα ή σε εστιατόριο και απευθύνονται κατευθείαν στον σύνοδο μου ρωτώντας τον ..Τι θέλει η κυρία …»
«Μα βρε παιδιά , εγώ δεν βλέπω , όμως… μια χαρά ακούω , εδω είμαι μπροστά σας..εμένα ρωτήστε..!»
