Το original soundtrack της σειράς «Η μεγάλη χίμαιρα» που υπογράφει ο Ted Reglis, είναι διαθέσιμο για ακρόαση από εχθές, Παρασκευή 16 Ιανουαρίου, σε όλες τις μουσικές ψηφιακές πλατφόρμες, προσκαλώντας τους ακροατές να ξαναζήσουν –ή να ανακαλύψουν– τον κόσμο της σειράς μέσα από τη μουσική της.
Η μουσική της «Μεγάλης χίμαιρας» αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αφήγησης, υπογραμμίζοντας τις συναισθηματικές εντάσεις και τις καθοριστικές καμπές της ιστορίας, όπως αυτές ξεδιπλώνονται στο εμβληματικό έργο του Μ. Καραγάτση.
Ο ίδιος ο συνθέτης περιγράφει πώς γεννήθηκε η πρωτότυπη μουσική της σειράς και πώς συνδέθηκε με την ιστορία και τους χαρακτήρες:
«Τη “Μεγάλη Χίμαιρα” την άκουσα πρώτη φορά σε audiobook. Για κάποιες μέρες η ρουτίνα μου ήταν συγκεκριμένη: ξυπνούσα το πρωί, έφτιαχνα καφέ, έπαιρνα τον σκύλο και πηγαίναμε στο Πεδίον του Άρεως.
Έβρισκα ένα καλό παγκάκι, καθόμουν και άκουγα ένα κεφάλαιο. Κάποια στιγμή, έφτασα σε ένα σημείο της πλοκής σοκαριστικό – όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο καταλαβαίνουν ποιο εννοώ. Αμέσως τηλεφώνησα στον σκηνοθέτη και τον ρώτησα αν αυτή η σκηνή θα είναι στη σειρά. Μου είπε πως αυτός είναι ο στόχος.
Επέστρεψα στο σπίτι και έγραψα το κεντρικό θέμα. Αυτό το θέμα έγινε η πυξίδα για όλη τη μουσική της σειράς, καθώς ψάχναμε διαρκώς την ισορροπία ανάμεσα στο σκοτεινό και το φωτεινό.
Η μουσική δεν έπρεπε απλώς να συνοδεύει, αλλά να αφηγείται μια παράλληλη ιστορία, μια μυστικιστική βουτιά στον ψυχισμό της Μαρίνας που θα ενίσχυε την πιο “ονειρική” αφήγηση.
Με οδηγό την ιστορία, ήθελα να προσεγγίσω αυτή την παράλληλη εξιστόρηση εντάσσοντας και το παραδοσιακό στοιχείο, φιλτραρισμένο όμως μέσα από μια σύγχρονη ματιά κινηματογραφικής σύνθεσης.
Έτσι, απέκτησα μια custom κρητική λύρα και άρχισα να πειραματίζομαι, ενσωματώνοντας τα ηχοχρώματά της στο soundtrack.
Παράλληλα, το πιάνο δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτό το έργο, καθώς αποτελεί πάντα τη βάση της σκέψης μου. Αυτή τη φορά όμως, δημιούργησα έναν ειδικό, επεξεργασμένο ήχο πιάνου με ελαφρώς “πειραγμένο” κούρδισμα.
Ήθελα να έχει ένα extra βάρος, ικανό να σηκώσει τόσο τις τρυφερές όσο και τις πιο τραγικές στιγμές της ιστορίας».
Ted Regklis
