Μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε το πρώτο Φεστιβάλ Ρεμπέτικου, το τριήμερο 10, 11 και 12 Οκτωβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε το 2ο Φεστιβάλ Ρεμπέτικου (2nd Athens Rebetiko Festival) στον πολιτιστικό πολυχώρο «Ελληνικό Μολύβι» επί της Ιεράς Οδού 154 στο Αιγάλεω. Το φετινό Φεστιβάλ ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του Απόστολου Καλδάρα.
Και ποιος δεν πέρασε από εκεί, για να παίξει, να τραγουδήσει, να μιλήσει, να παρουσιάσει τη δουλειά του ή απλά, για να απολαύσει τις εκδηλώσεις. Καλλιτέχνες, μουσικοί, συγκροτήματα, δημοσιογράφοι, μουσικολόγοι, συγγραφείς, ερευνητές, που συμμετείχαν σε συναυλίες, παρουσιάσεις, μουσικά έργα, σεμινάρια, εκθέσεις οργάνων και γραμμοφώνων, ομιλίες, παραστάσεις, ενώ υπήρχε και χώρος δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά.
Ήταν εκεί ο Παναγιώτης Κουνάδης, που, δικαιωματικά, έδωσε την πρώτη «ευλογία» για την επιτυχημένη διεξαγωγή των εκδηλώσεων. Ήταν εκεί οι περίφημοι Ξηντάρηδες (ο Γιώργος με τα παιδιά του, τον Αντώνη και τον Θοδωρή), ήταν ο Θύμιος Στουραΐτης, ο Θοδωρής Παπαδόπουλος, η Ελένη Δήμου, ο Γιώργος Τζώρτζης, ο Γιάννης Λεμπέσης, η Σοφία Παπάζογλου, ο Δημήτρης Μυστακίδης, η Ειρήνη Τουμπάκη, η Μαρία Κατινάρη, η Μαριάνθη Λιουδάκη, ο Βασίλης Προδρόμου, ο Νίκος Τατασόπουλος, ο Δημήτρης Κρανίδας, η Χαρούλα Τσαλπαρά, η Απόδημη Κομπανία, ο Κώστας Μήτσιος, η Ανατολή Μαργιόλα, η Έύα Ξένου, η Μαρία Φασουλάκη, η Ντένια Κουρούση, η Χρυσή Παπαγιαννούλη, ο Γιώργος Ρόκας, ο Λευτέρης Τσικουρίδης, η Μαρία Καπετανίδου, ο Δημήτρης Σταματέλος, ο Γιώργος Ζορμπάς, ο Γιάννης Νιάρχος, οι «Σουαρέ» κι άλλοι πολλοί. (Έκανα αναφορά μόνο σε μουσικούς και τραγουδιστές, όπως ήρθαν στη μνήμη μου και χωρίς να συμβουλευτώ το πρόγραμμα με τους συμμετέχοντες. Αν έχω αδικήσει κάποιον ας με συγχωρήσει).
Και βεβαίως, θα ήταν παράλειψη αν δεν σημείωνα πως η ψυχή – ή για να είμαι πιο ακριβής – οι ψυχές του Φεστιβάλ ήταν η Κατερίνα Τσιρίδου, ο Νίκος Πρωτόπαπας, ο Σωτήρης Παπατραγιάννης, ο Γιάννης Τσιαντής και ο Τάσος Κακλαμάνης. Ξεχωριστοί καλλιτέχνες όλοι τους, που ο καθένας έχει αφιερώσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στο ρεμπέτικο τραγούδι.
Είχα τη μεγάλη χαρά και την τιμή να παραβρεθώ στο Φεστιβάλ με διπλή ιδιότητα. Ως απλός ακροατής, αλλά και ως ομιλητής, σε μια εκδήλωση με θέμα «Ρεμπέτικο και Στέλιος Καζαντζίδης», στην οποία θα αναφερθώ εκτενέστερα αύριο.
Όμως, πέρα από τον καλλιτεχνικό τους χαρακτήρα και την, αδιαμφισβήτητα, τεράστια προσφορά στη διάσωση και τη διάδοση του ελληνικού, λαϊκού τραγουδιού, οι γιορτές αυτές είναι η καλύτερη αφορμή για να συναντήσουμε παλιούς, αγαπημένους φίλους – κάποιους μετά από πολύ καιρό – και παράλληλα, να γνωρίσουμε σημαντικούς συνοδοιπόρους, που αγαπούν με την ίδια ένταση και υπηρετούν το λαϊκό τραγούδι από διαφορετικό μετερίζι, με τους οποίους, για διάφορους λόγους (κυρίως απόστασης), δεν έτυχε οι δρόμοι μας να συναντηθούν ποτέ…
Μέρος των εσόδων του Φεστιβάλ θα διατεθεί για φιλανθρωπικό σκοπό στα Παιδικά Χωριά S.O.S και στο Ταμείο Αλληλεγγύης του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου.
Ολοκληρώνοντας αυτή την πρώτη, μικρή αναφορά στο Φεστιβάλ, θέλω να παραθέσω το «ευχαριστώ» των διοργανωτών, όπως αποτυπώθηκε στη σελίδα του Φεστιβάλ Ρεμπέτικου στο Facebook, απ’όπου προέρχονται και οι περισσότερες από τις φωτογραφίες που μπορείτε να δείτε στη gallery, μαζί με το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς σε όλη την οικογένεια του Ρεμπέτικου (από καλλιτέχνες, εθελοντές, ακαδημαϊκούς, οργανοποιούς, δημοσιογράφους, ραδιοφωνικούς παραγωγους, θαμώνες, συλλέκτες, μυημένους, ρεμπετόφιλους μέχρι όλους εκείνους τους πρωτοειδείς και περαστικούς) για αυτή την ανεπανάληπτη πολιτισμική 3ημερη γιορτή που ζήσαμε.
Μια κοσμοσυρροή που αντάλλαζε σφιχταγκαλιές, ευχόλογα, συγχαρήκια, γέλια και χαμόγελα με φουσκωμένα μάτια γεμάτα καλότητα, συγκίνηση και περηφάνια.
Το Ρεμπέτικο έχει ρίζα. Έχει εκείνο τον αρχέγονο σπόρο που δεν ξεχορταριάζεται γιατί είναι ποτισμένος από νταλκά, μεράκι, πόνο, ευτυχία, σεβντά, αίμα και μελάνι.
Το Athens Rebetiko Festival καθιερώνεται πλέον ως ένας ετήσιος θεσμός, ως μια πολιτισμική ζύμωση έρευνας & μελέτης, διάδοσης & διάσωσης, ως εκείνο το κοινό σημείο συνάντησης που παράγει πολιτισμό με όχημα την κατάθεση ψυχής για το Αστικό λαϊκό μας τραγούδι, το Ρεμπέτικο!
Τα σέβη και τα εγκάρδια ευχαριστήρια μας ολούθε και απανταχού…Από την πλευρά μου, νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω απεριόριστα, όλους όσους μόχθησαν για να πάρει σάρκα και οστά αυτή η μεγάλη, τριήμερη γιορτή για το ρεμπέτικο τραγούδι…
Τους ευχαριστούμε για τη φιλοξενία και για τα πολύτιμα δώρα τους…
