Με άρθρο που δημοσιεύθηκε στο Όγδοο το περασμένο Σάββατο, αναφερθήκαμε, εκτενώς νομίζω, στις δυο μεγάλες παραστάσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη» την Τρίτη 11 και την Τετάρτη 12 Νοεμβρίου με τίτλο «Μίκης Θεοδωράκης & Σταύρος Κουγιουμτζής: Βίοι Παράλληλοι», με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη και τα 20 χρόνια από τον θάνατο του Σταύρου Κουγιουμτζή. Οι συναυλίες διοργανώθηκαν από την Αντιδημαρχία Παιδείας, Διά βίου Μάθησης και Πολιτισμού του Δήμου Καλαμαριάς.
Την επιμέλεια των κειμένων, του οπτικοακουστικού υλικού και την παρουσίαση είχε ο γράφων το κείμενο, την καλλιτεχνική επιμέλεια, τις ενορχηστρώσεις και τη διεύθυνση της ορχήστρας υπέγραψε ο συνθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Καλαμαριάς Χρήστος Βερνάρδος και τραγούδησαν ο Ανδρέας Καρακότας και η Δήμητρα Αντωνακούδη.
Λίγο πριν το διάλειμμα της πρώτης εκδήλωσης, η Δήμαρχος Καλαμαριάς Χρύσα Αράπογλου βράβευσε τον Καλαμαριώτη στιχουργό του τραγουδιού του Σταύρου Κουγιουμτζή «Καλαμαριά», Θανάση Παπαδόπουλο, δημοσιογράφο, συγγραφέα και αγωνιστή της δημοκρατίας. Συγκινημένος ο Θανάσης Παπαδόπουλος θυμήθηκε δυο ιδιαίτερα περιστατικά από τη συνεργασία του με τον Σταύρο Κουγιουμτζή και από την περίοδο των γεγονότων στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη του 1973. Αμέσως μετά την ομιλία του, ακούστηκε από την ορχήστρα και τους τραγουδιστές το τραγούδι «Καλαμαριά» σε μουσική του Σταύρου Κουγιουμτζή και στίχους του Θανάση Παπαδόπουλου, ο οποίος, το 1965 που κυκλοφόρησε η πρώτη εκτέλεση με ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο υπέγραψε, για πολιτικούς λόγους, με το ψευδώνυμο «Μαργαρίτης».Τον Θανάση Παπαδόπουλο, τον έψαχνα για καμιά δεκαπενταριά χρόνια, στη διάρκεια της προετοιμασίας του βιβλίου μου «Σταύρος Κουγιουμτζής – Άσε με πάλι να σου πω…», χωρίς όμως να τα καταφέρω. Τελικά, τον ανακάλυψα, ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου, με αποτέλεσμα μια συνάντηση στην Πλατεία Εξαρχείων και αργότερα στο σπίτι του στα Εξάρχεια, που κράτησε περισσότερες από τέσσερις ώρες, όπου εκτός από τις μνήμες του από τον Κουγιουμτζή, και το τραγούδι «Καλαμαριά, Καλαμαριά λεβέντες μεγαλώνεις», στο οποίο έχει γράψει τους στίχους, μου αποκάλυψε απίστευτες και συγκινητικές ιστορίες από την Καλαμαριά του ’50 και του ’60, από τις εξορίες του και όχι μόνο..Ο Θανάσης Παπαδόπουλος (ή Π.Θάνος, όπως υπογράφει τα βιβλία του) γεννήθηκε το 1939 στην Καλαμαριά. Έχασε τον πατέρα του στην κατοχή, μπήκε στην ΕΔΑ σε ηλικία δεκαέξι χρονών, όντας μαθητής της Τετάρτης Γυμνασίου και τελείωσε την Ανωτάτη Σχολή Βιομηχανικών Σπουδών Θεσσαλονίκης, νυν Οικονομικό Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Τα χρόνια 1965 – 1967 έγινε μέλος του παράνομου ΚΚΕ, από το 1967 μέχρι το 1970 εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό, συνελήφθη πάνω από δέκα φορές πριν, στη διάρκεια, αλλά και μετά τη δικτατορία της χούντας και δικάστηκε τρεις φορές. Υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Εσωτερικού, αρχισυντάκτης της «Αυγής», διευθυντής της ΕΡΑ-4, καθώς και rewriter και αρθρογράφος στα «ΝΕΑ».
Εκτός από τους στίχους του που μελοποίησαν ο Σταύρος Κουγιουμτζής και ο Ανδρέας Πρέζας, η συγγραφική δράση του απαριθμεί δεκατρία βιβλία (διηγήματα, νουβέλες και μελέτες), τρεις μεταφράσεις και δεκατρείς συμμετοχές σε ποιητικές ή διηγηματικές συλλογές και περιοδικά. Το 2024 κυκλοφόρησαν παράλληλα δυο βιβλία του. Το «Μιθριδάτης & Έκτακτο δελτίο» και «Η τραγωδία του κρατικού καπιταλισμού στον 20ο αιώνα».
Με κείμενο που αναρτήθηκε στη σελίδα του στο Facebook, ο Θανάσης Παπαδόπουλος, ο οποίος ανεξάρτητα από τη βράβευσή του, που πραγματοποιήθηκε την πρώτη βραδιά, παραβρέθηκε και στη δεύτερη εκδήλωση, ευχαρίστησε τη Δήμαρχο, τον Αντιδήμαρχο και όλους τους συντελεστές.Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στη δήμαρχο Καλαμαριάς κυρία Χρύσα Αραπογλου, στον αντιδήμαρχο πολιτισμού κ. Θάνο Γιαννακό, στον φίλο μου κ. Θανάση Γιώγλου, στην ορχήστρα, στον μαέστρο και στους τραγουδιστές του πολιτιστικού διημέρου, που οργάνωσαν, για να τιμησουν τα 100 χρόνια από την γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη και τα 20 χρόνια από τον θάνατο του Σταύρου Κουγιουμτζη, επειδή στα πλάισια αυτής της τετράωρης πανδαισιας που επαναληφθηκε και την επόμενη, τίμησαν και το ταπεινό υποκείμενο μου, για τους στίχους του Ύμνου της Καλαμαριάς, που έγραψα και μελοποίησε ο αείμνηστος Σταύρος Κουγιουμτζης, το συγγραφικό μου έργο και την αντιστασιακη μου δράση την περίοδο της χούντας 1967 – 1974.
Ευχαριστώ επίσης τον Δήμο Καλαμαριάς και το δημοτικό συμβούλιο που με θυμήθηκαν, όταν πολλοί άλλοι υψώνουν τείχη σιωπής στο όνομά μου και στα έργα μου. Ευχαριστώ και τον Αλέξανδρο και όσους ντάντεψαν αυτό τον γερό «δεινόσαυρο» αυτό το διήμερο. Επίσης ευχαριστώ την πρόξενο της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη κυρία Μόνικα Φρανκ στην οποία θυμησα ότι ποιήματα μου έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά. Τέλος ευχαριστώ τους υπαλλήλους του Δήμου Καλαμαριάς που δούλεψαν για την εκδήλωση και τους συμπατριώτες μου ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΕΣ που με τίμησαν και τις δύο μέρες.Στο video μπορείτε να παρακολουθήσετε όλο το απόσπασμα της εκδήλωσης. Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως τον φίλο και συνεργάτη Μάκη Ιωακειμίδη για τη μαγνητοσκόπηση.
