«Ο πλημμυρικός κίνδυνος δεν αποτελεί θέμα τεχνικό και ασφάλειας. Είναι θέμα αξιοπρέπειας ενός κράτους που οφείλει να προστατεύει τους πολίτες του», είπε, ξεκινώντας την εισήγησή του, ο Νίκος Μήλης επικεφαλής της παράταξης ΔΗΣΥΜ και Πρόεδρος της Αντιπροσωπείας ΤΕΕ. Όπως ανέφερε, το αντιπλημμυρικό δίκτυο της Αττικής, που ολοκληρώθηκε το 2004 και καλείται να ανταποκριθεί στην κλιματική κρίση, έχει σχεδιαστεί με δεδομένα της περιόδου 1932-1982, ενώ ακόμη κι αύριο αν ξεκινήσει ένα ολοκληρωμένο έργο π.χ. για τον Κηφισό, θα χρειαστούν περίπου 10 χρόνια για να ολοκληρωθεί.
«Όταν γνωρίζεις τον κίνδυνο, αλλά δεν κάνεις τίποτα, δεν πρόκειται απλά για καθυστέρηση», σχολίασε ο κ. Μήλης, ξεκαθαρίζοντας ότι μία εξαετής διακυβέρνηση επαρκεί για την αλλαγή υποδείγματος. «Παρόλα αυτά, από τη Μάνδρα ως τη Θεσσαλία το μοτίβο είναι επαναλαμβανόμενο: ένα κράτος που τρέχει πίσω από τις καταστροφές» σημείωσε.
Στην απουσία ολοκληρωμένου σχεδιασμού και τα έργα βιτρίνας της κυβέρνησης, αντέτεινε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για να γίνει η Αττική μία ανθεκτική Μητρόπολη, με ξεκάθαρη κατανομή αρμοδιοτήτων, ψηφιακή καταγραφή υποδομών, ενιαίο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης σε τοπικό επίπεδο, σταθερή χρηματοδότηση σε πρόληψη και συντήρηση.
Ο Δήμαρχος Μοσχάτου – Ταύρου κ. Ανδρέας Ευθυμίου, αναφερόμενος στο ζήτημα της διαχείρισης των υδάτων, υπογράμμισε ότι «το θέμα δεν είναι η παροχετευτικότητα του Κηφισού, αλλά το που αλλού μπορούν να πάνε τα νερά. Ο Κηφισός έχει συγκεκριμένη παροχετευτικότητα που δεν μπορεί να μεγαλώσει. Είναι δεδομένο αυτό», επισημαίνοντας την ανάγκη αλλαγής προσέγγισης. Παράλληλα, κάλεσε το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας να συμβάλλει σε μια συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος, και υπογράμμισε τη σημασία της εγκατάστασης μετεωρολογικών ραντάρ, καθώς «είναι πολύ φθηνά και μπορούν να μπουν για να ξέρουμε πότε ακριβώς θα συμβεί μια καταιγίδα».
Ο Α’ Αντιπρόεδρος της ΚΕΔΕ και Δήμαρχος Βάρης- Βούλας- Βουλιαγμένης κ. Γρηγόρης Κωνσταντέλλος αναφέρθηκε στα εμπόδια που δημιουργεί η υφιστάμενη νομοθεσία στη διαχείριση των υδραυλικών έργων, τονίζοντας ότι «μπορεί εμείς να μην έχουμε αρμοδιότητα, έχουμε όμως συνευθύνη να ζητήσουμε από την Πολιτεία να αλλάξει την νομοθεσία». Παράλληλα, αποκάλυψε πως «μόλις πριν δεκαπέντε μέρες ανακαλύψαμε -και το ανακοίνωσε η ΚΕΔΕ-, ότι υπάρχει ένα ίσως ξεχασμένο κεφάλαιο στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ο συγκεκριμένος λογαριασμός έχει 7,6 δισεκατομμύρια και κάθε χρόνο αυξάνεται κατά 250 εκατομμύρια, ενώ δαπανώνται 12 με 14 εκατομμύρια τον χρόνο. Κατά τα άλλα δεν υπάρχουν χρήματα για να φτιάξουμε τέτοιες υποδομές».
Ο Δήμαρχος Ελληνικού -Αργυρούπολης κ. Γιάννης Κωνσταντάτος αναφέρθηκε στη σημασία της ανθεκτικότητας των πόλεων, επισημαίνοντας ότι «μπορεί να επιδοτηθεί με αυτό το περίφημο τέλος ανθεκτικότητας από το οποίο το κράτος εισπράττει ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο», φέρνοντας ως παράδειγμα τον Δήμο Χερσονήσου στην Κρήτη, που δίνει 20 εκατομμύρια τον χρόνο. Ενώ αναρωτήθηκε: «Πόσα επιστρέφουν στους δήμους από αυτό το 1,5 δισ. για να πάνε για δαπάνες ανθεκτικότητας; Μηδέν», υπογραμμίζοντας ότι πρέπει να αποτελέσει κεντρική διεκδίκηση, υπενθυμίζοντας πως το ζήτημα το έχει βάλει στο τραπέζι το Δίκτυο Ανθεκτικών Πόλεων.
Ο Δήμαρχος Αγίου Δημητρίου κ. Στέλιος Μαμαλάκης αναφέρθηκε στο θέμα της λειψυδρίας, επισημαίνοντας ότι «όλοι μας έχουμε καθημερινά προβλήματα με το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ. Αυτό σημαίνει σπατάλη ατελείωτων κυβικών νερού και κανένας δεν το συζητάει». Παράλληλα, υπογράμμισε πως «απαιτείται συνεργασία των Δήμων, της περιφέρειας και των υπουργείων ώστε με έναν στρατηγικό σχεδιασμό να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα».
Ο Δήμαρχος Μεγαρέων κ. Παναγιώτης Μαργέτης υπογράμμισε ότι «τα μέτρα που λαμβάνονται μέχρι τώρα είναι ασπιρίνες στα προβλήματα», επισημαίνοντας την ανάγκη το ελληνικό κράτος να αρχίσει να προλαμβάνει. Παράλληλα, σημείωσε ότι σε συγκεκριμένες περιοχές υπάρχουν μικρά ρέματα όπου «με απλά φράγματα ανάσχεσης όπως συρματοκιβώτια που τοποθετούνται και έχουν σχετικά χαμηλό ύψος για να μην έχουν και θέμα αδειοδότησης από το δασαρχείο, μπορούν να λειτουργήσουν ως μικρές ανασχέσεις ώστε να περιοριστεί η ποσότητα του νερού που κατεβαίνει προς τα κάτω».
Καταλήγοντας, τόνισε ότι «αν γίνουν στις καμένες περιοχές επιλεκτικά εντοπισμός αυτών των σημείων και έργα που δεν είναι φαραωνικά, μπορούν να αποτρέψουν τα έντονα πλημμυρικά φαινόμενα».
Ο Δήμαρχος Αλίμου κ. Ανδρέας Κονδύλης πρότεινε την αυστηροποίηση του νόμου περί δημοσίων συμβάσεων σε περιπτώσεις προβληματικών εργολαβιών, επισημαίνοντας ότι δεν είναι δυνατόν το Δημόσιο «να περιμένει να τελειώσει ένας κύκλος δικαστηρίων που μπορεί να κρατήσει μια δεκαετία για να πάει στον επόμενο ανάδοχο».
Αναφερόμενος στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, το χαρακτήρισε «μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία», σημειώνοντας ότι «δεν αντλήθηκαν καθόλου χρήματα για τα αντιπλημμυρικά έργα, στο τέλος της χρονιάς θα επιστρέψουμε αχρησιμοποίητα χρήματα πίσω στην Ευρώπη».
Τέλος, ανέδειξε το παράδοξο της διαχείρισης των υδάτων, επισημαίνοντας ότι δεν είναι δυνατόν να «πνιγόμαστε από το νερό και ταυτόχρονα να μας λείπει», εξηγώντας πως σήμερα οι Δήμοι χρησιμοποιούν πόσιμο νερό για το αστικό πράσινο, ενώ θα μπορούσαν, με την ανάπτυξη κατάλληλων υποδομών και δεξαμενών, να συλλέγουν και να αξιοποιούν το νερό της βροχής ως απόθεμα για άρδευση.
Ο Δήμαρχος Παλλήνη κ. Χρήστος Αηδόνης αναφέρθηκε στα βασικά σημεία παρεμβάσεων που απαιτούνται, επισημαίνοντας την ανάγκη «να γίνει ένας μητροπολιτικός σχεδιασμός ώστε να μην υπάρχει κατακερματισμός της ευθύνης». Όπως τόνισε, «δεν υπάρχει ενιαίος υδρολογικός χάρτης και κοινή ιεράρχηση στόχων, άρα το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται όταν υπάρχει αποσπασματικότητα» και πως «χρειαζόμαστε ο σχεδιασμός να αφορά το μέλλον και να το ορίσουμε».
Καταλήγοντας, σημείωσε ότι «εφόσον μας ενδιαφέρει να δώσουμε λύσεις σε ένα πρόβλημα που θα βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας, πρέπει στον επανασχεδιασμό να πιάσουμε το νήμα από την αρχή για να δώσουμε τις προτεραιότητες και τις κατευθύνσεις για να φέρουμε ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα», προειδοποιώντας ότι διαφορετικά «κάθε χρόνο θα συζητάμε για νεκρούς».
