Ένα επίμαχο θέμα της ζωής των ενοίκων των πολυκατοικιών στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα που προβληματίζει πολύ κόσμο θίγει το θεατρικό έργο “Κέικ” που παίζεται αυτό τον καιρό στο θέατρο “Εμπορικόν”.
Είναι η περίπτωση που κάποιος δεν τηρεί τους άγραφους κανόνες που οι περισσότεροι αποδέχονται δημιουργώντας δυσαρέσκεια σε κάποιους, αλλά και το γεγονός πως μπορεί να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση ο διαχειριστής της πολυκατοικίας όταν γίνεται αποδέκτης παραπόνων. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο ηθοποιός Ερρίκος Λίτσης ως διαχειριστής σε μια πολυκατοικία στα Κάτω Πατήσια καλείται να λύσει το θέμα σε μια ιδιαίτερη για εκείνον ημέρα και μάλιστα παραμονές Χριστουγέννων. Ανάμεσα στους τρεις υπόπτους είναι μια ευαίσθητη συγγραφέας, ένας εξυπνάκιας κι ένας παραπονιάρης αλλοδαπός.
Πραγματικά είναι μεγάλος μπελάς όταν υπάρχει έστω και ένας – που παντού και πάντα υπάρχει ένας – ο οποίος δεν τηρεί τους κανόνες καλής συμπεριφοράς ή κανόνες ασφαλείας σε μια πολυκατοικία αγνοώντας όλους τους υπόλοιπους. Ακόμη κι ο κόσμος να χαλάσει αυτός αδιαφορεί και συνεχίζει το χαβά του. Πολλές φορές τυγχάνει να έχει κάλυψη σε αυτό που κάνει και φαίνεται να είναι αδύνατον να κατανοήσει αλλά και να παραδεχθεί το λάθος του.
Ο διαχειριστής στο εν λόγω θεατρικό έργο είναι ακριβοδίκαιος κι έχει το απαιτούμενο επίπεδο να διαχειριστεί την κατάσταση που έχει προκύψει. Το θέμα είναι τα καταφέρνει τελικά ή θα διαιωνιστεί ή κατάσταση; Οι τέσσερις ηθοποιοί του έργου δίνουν θαυμάσιες ερμηνείες σε τέσσερις διαφορετικούς χαρακτήρες που ζουν σε μια πολυκατοικία στην Αθήνα.
Το έργο με άγγιξε καθότι τυγχάνω διαχειριστής στην πολυκατοικία που ζω και αντιμετωπίζω μια παρόμοια κατάσταση, άλυτη για χρόνια. Όσες συστάσεις κι αν έχουν γίνει, όσες τοιχοκολλήσεις χαρτιών με συστάσεις κι αν έγιναν, δεν γίνεται τίποτα εφόσον υπάρχει έστω κι ένας που δεν καταλαβαίνει τίποτα αν και αφορά και τον ίδιο η σύσταση.
Πολλές θεατρικές παραστάσεις πια καταγράφουν την σύγχρονη εποχή γραμμένα από ταλαντούχους νέους συγγραφείς – αν και προσωπικά προτιμώ να ξεφεύγω από το σήμερα όταν πάω στο θέατρο – ωστόσο το “Κέικ” είναι από τις καλύτερες σύγχρονες παραστάσεις που έχω δει. Η σκηνοθεσία του Θανάση Ζερίτη, οι ερμηνείες των Ερρίκου Λίτση, Φαίδρας Δρούκα, Γιάννη Λεάκου και Προμηθέα Νεραττίνι Δοκιμάκη, το σενάριο του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη και όλο το κονσεπτ συνηγορούν στο να περνάει η ώρα ευχάριστα και φεύγοντας από το θέατρο το θέμα του έργου να αποτελεί θέμα προς συζήτηση.
