Πέθανε το βράδυ της Τρίτης 21 Οκτωβρίου σε ηλικία 81 ετών ο σπουδαίος τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος, ο οποίος τις τελευταίες μέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Υγεία στο Καρδιολογικό τμήμα.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος πέθανε στις 9.10 το βράδυ της Τρίτης 21 Οκτωβρίου από ανακοπή καρδιάς καθώς η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί τα τελευταία 24ωρα ενώ έδινε σκληρή μάχη με τον καρκίνο από το 2021.
Η Ελλάδα θρηνεί τον χαμό του μέγιστου τραγουδοποιού και κορυφαίου της συνθέτη Διονύση Σαββόπουλου. Ο Νιόνιος έφυγε στα 81 του χρόνια και μάλιστα την ημέρα που πριν από 56 χρόνια κυκλοφόρησε ένας από τους εμβληματικούς δίσκους που τραγούδησαν γενιές και γενιές, «το περιβόλι του τρελού»
Ο αγαπημένος «Νιόνιος» του ελληνικού τραγουδιού θεωρείται ο πρωτεργάτης της σχολής των Ελλήνων τραγουδοποιών, οι οποίοι γράφουν μουσική, στίχους και τραγουδούν οι ίδιοι τα τραγούδια τους.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν ο άνθρωπος που κατάφερε να παντρέψει τη ροκ επανάσταση με το ελληνικό λαϊκό τραγούδι και αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και επιδραστικά πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος πέθανε στις 9.10 το βράδυ της Τρίτης 21 Οκτωβρίου από ανακοπή καρδιάς καθώς η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί τα τελευταία 24ωρα ενώ έδινε σκληρή μάχη με τον καρκίνο από το 2021.
Η Ελλάδα θρηνεί τον χαμό του μέγιστου τραγουδοποιού και κορυφαίου της συνθέτη Διονύση Σαββόπουλου. Ο Νιόνιος έφυγε στα 81 του χρόνια και μάλιστα την ημέρα που πριν από 56 χρόνια κυκλοφόρησε ένας από τους εμβληματικούς δίσκους που τραγούδησαν γενιές και γενιές, «το περιβόλι του τρελού»
Ο αγαπημένος «Νιόνιος» του ελληνικού τραγουδιού θεωρείται ο πρωτεργάτης της σχολής των Ελλήνων τραγουδοποιών, οι οποίοι γράφουν μουσική, στίχους και τραγουδούν οι ίδιοι τα τραγούδια τους.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν ο άνθρωπος που κατάφερε να παντρέψει τη ροκ επανάσταση με το ελληνικό λαϊκό τραγούδι και αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και επιδραστικά πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής.
Ο μεγάλος τραγουδοποιός, συνθέτης και στιχουργός γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944 με ρίζες από την Κωνσταντινούπολη και τη Φιλιππούπολη. Το 1963 μετακόμισε στην Αθήνα και εγκατέλειψε τη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης προκειμένου να ασχοληθεί με το τραγούδι.
Γνώρισε μεγάλη επιτυχία από τις πρώτες ημέρες του ως μουσικός και έγινε δημοφιλής στην Ελλάδα.
Είχε συνδυάσει τη μουσική Αμερικανών μουσικών όπως του Μπομπ Ντίλαν και του Φρανκ Ζάπα με τη μακεδονική λαϊκή μουσική και πολιτικά διεισδυτικούς στίχους.
Το 1963 μετακομίζει στην Αθήνα και σύντομα κάνει αισθητή την παρουσία του με το άλμπουμ «Φορτηγό» (1966), που έμελλε να σηματοδοτήσει μια νέα εποχή για το ελληνικό τραγούδι. Με τους κοινωνικούς, ποιητικούς και συχνά πολιτικούς του στίχους, ο Σαββόπουλος γίνεται η φωνή μιας γενιάς που διψούσε για ελευθερία και έκφραση. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, οι στίχοι του λογοκρίνονται και ο ίδιος φυλακίζεται, γεγονός που ενισχύει ακόμη περισσότερο τον μύθο του.
Στα επόμενα χρόνια, δημιουργεί έργα-σταθμούς όπως «Το περιβόλι του τρελού», «Βρώμικο ψωμί» και «Ρεζερβέ». Η μουσική του, γεμάτη συμβολισμούς και υπαινιγμούς, συνδυάζει την ποίηση με τη λαϊκή ψυχή, ενώ η ερμηνεία του παραμένει αμεσότητα και αυθεντικότητα.
Η σκηνική του παρουσία, γεμάτη χιούμορ και στοχασμό, τον καθιστά έναν από τους πιο χαρισματικούς αφηγητές του ελληνικού τραγουδιού.
Κατά τη διάρκεια της Χούντας φυλακίστηκε δύο φορές για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1967.
Έγραψε τραγούδια με πολιτικό, ρομαντικό, αλλά και σκωπτικό περιεχόμενο. Έχει παρουσιάσει το 1986-1987 τηλεοπτική εκπομπή με τίτλο «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι».
Πέρα από τα τραγούδια, έχει γράψει μουσική για θέατρο και κινηματογράφο, έχει συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες και έχει μοιραστεί τις σκέψεις του μέσα από βιβλία και αφιερώματα. Το 2017 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ, μια διάκριση που επισφράγισε την πολιτιστική του προσφορά.
Τα περισσότερα από τα τραγούδια του είναι γραμμένα από τον ίδιο, σε στίχους και μουσική.
Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Αραπίδoυ και έχουν δύο γιους, τον Κoρνήλιo και τον Ρωμανό καθώς και δύο εγγονούς, τον Διονύση και τον Ανδρέα.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν ήταν απλώς ένας τραγουδοποιός. Ήταν ένας καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας, ένας αφηγητής της μεταπολεμικής πορείας του τόπου, και κυρίως, ένας δημιουργός που θα εξακολουθεί να εμπνέει, να προβληματίζει και να ενώνει τις γενιές μέσα από τη μουσική του.
Οι ιστορικές συναυλίες σε ΟΑΚΑ και Παναθηναϊκό Στάδιο
Ιστορικές είναι για την Ελλάδα η συναυλία του στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας το 1983 (το στάδιο όπου μετέπειτα έγιναν οι τελετές των Ολυμπιακών αγώνων του 2004 στις οποίες πρωτοστάτησε) και το καλοκαίρι του 2017 στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο με την συμμετοχή εξήντα χιλιάδων θεατών. Τα τραγούδια του ερμηνεύονται στις συναυλίες πολλών ομοτέχνων του, διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία, κυκλοφορούν μελέτες για το έργο του και στίχοι του διδάσκονται μεταφρασμένοι στα ιταλικά από την έδρα Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Sapienza της Ρώμης.
Αυτοδίδακτος και προικισμένος δημιουργός, εκπληκτικός περφόρμερ και αφηγητής, ο Σαββόπουλος εξέδωσε 14 κύκλους τραγουδιών σε δίσκους βινυλίου και ακτίνας, καθώς και ζωντανές ηχογραφήσεις εμφανίσεών του. Όλοι οι δίσκοι του κυκλοφορούν και στο εξωτερικό, παντού όπου υπάρχει ελληνισμός. Ταξίδεψε πολύ και έγραψε μουσική για τα θέατρα της Αθήνας, για την Επίδαυρο αλλά και για τον κινηματογράφο όπου κέρδισε βραβείο μουσικής για το Happy Day το 1976 αλλά αρνήθηκε να το παραλάβει.
Παρουσίασε στη δισκογραφία, ως μουσικός παραγωγός, νεότερους και πρωτοεμφανιζόμενους συναδέλφους του. Εξέδωσε 5 βιβλία με στίχους, παρτιτούρες και κείμενά του. Τον Δεκεμβρίου του 2003 κυκλοφόρησε την επιτομή του συνόλου των στίχων του, καθώς και δύο βιβλία αφιερωμένα στη ζωή και το έργο του από τον Κώστα Μπλιάτκα και τον Δημήτρη Καράμπελα. Είχε κατά καιρούς δικές του σειρές εκπομπών, τόσο στην τηλεόραση όσο και στο ραδιόφωνο. Μία από αυτές ήταν και το «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι».
«Η μουσική των λέξεων με επισκέφθηκε πριν από τις λέξεις»
Ο Διονύσης Σαββόπουλος στην ομιλία του κατά την τελετή αναγόρευσης του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στην αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, τον Νοέμβριο του 2017, αναφέρθηκε στη γέννηση του, μέσα στα «Δεκεμβριανά του 1944», όπου ένας ΕΛΑΣιτης με μια μοτοσικλέτα με καλάθι μετέφερε στο μαιευτήριο την ετοιμόγεννη, κυοφορούσα αυτόν, μητέρα του και στο πώς, ως νήπιο, πριν ακόμη αντιληφθεί το νόημα των λέξεων που άκουγε στο ραδιόφωνο, ένοιωθε τη μουσικότητά τους.
«Η μουσική των λέξεων με επισκέφθηκε πριν από τις λέξεις, τότε δεν άκουγα παρά φωνήματα, τη σημασία των οποίων κατάλαβα σιγά – σιγά αργότερα …ποτέ μου δεν έγραψα στίχους χωρίς μουσική, ούτε ξέρω πώς να το κάνω αυτό…. γράφω μουσική και στίχο σχεδόν ταυτόχρονα και μέσα μου προπορεύεται λιγάκι η μουσική και ο ρυθμός… Στη δουλειά μου, οι στίχοι και η μουσική είναι ένα. Και εάν υπάρχει ποίηση σε αυτά που κάνω, αυτά δεν βρίσκονται μόνο στα λόγια, αλλά στο τραγούδι, εν τω συνόλω….Άκουγα εντελώς διαφορετικά είδη μουσικής, μόνο που με τα χρόνια, ένας εσωτερικός θα έλεγα κρυφός, τεχνίτης τα σμίλευε, ένωνε τα διάφορα είδη δημιουργώντας ένα αμάγαλμα μια καινούργια μορφή. Ούτε εγώ ο ίδιος πια δεν ξέρω να ξεχωρίσω στα τραγούδια μου, ποιο είναι το λαϊκό στοιχείο, ποιο το ελαφρύ, ποιο το έντεχνο, ποιο το παλιό και πιο το νέο»» είχε αναφέρει ο γνωστός τραγουδοποιός.
Πηγή:newsit.gr
