Ο θρύλος των Merseybeat, Len Garry, πέθανε σε ηλικία 84 ετών. Ο σταρ των Quarrymen, ο οποίος έπαιξε ως μπασίστας μαζί με τους John Lennon και Paul McCartney στο συγκρότημα που αργότερα θα εξελισσόταν στους Beatles, διαγνώστηκε πρόσφατα με πνευμονία, αφού εισήχθη στο Βασιλικό Νοσοκομείο του Λίβερπουλ μετά από ύποπτη λοίμωξη στο στήθος.
Η κόρη του, Jane Garry, επιβεβαίωσε τον θάνατο του μουσικού σε μια δήλωση σήμερα το πρωί. Ανακοινώνοντας την είδηση, είπε: «Ο μπαμπάς μου, «Len Garry», πέθανε στο σπίτι τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα το πρωί.
«Ο γιατρός μας είπε ότι είχε ώρες ζωής και είπα αμέσως ‘πρέπει να γυρίσει σπίτι’. Κάτι που επέτρεψε ο γιατρός. Βάλαμε τον μπαμπά στο ασθενοφόρο και τον πήγαμε σπίτι. Η μαμά μου, η αδερφή μου, ο κουνιάδος μου και εγώ μείναμε δίπλα στο κρεβάτι του μπαμπά κρατώντας τον από το χέρι, μιλώντας του και λέγοντάς του πόσο τον αγαπάμε και πόσο περήφανοι είμαστε γι’ αυτόν καθώς πέθαινε και άφηνε την τελευταία του πνοή».
The Quarrymen (με πληροφορίες από την Wikipedia)
Το 1953, ο Garry φοιτούσε στο Λύκειο Αρρένων του Ινστιτούτου Λίβερπουλ, όταν γνώρισε τον Ivan Vaughan. Ο Vaughan θα σύστηνε τον Garry στον Paul McCartney. Οι δυο τους γνωρίστηκαν για λίγο, καθώς ήταν στην ίδια τάξη γερμανικών. Δύο χρόνια αργότερα, ο Garry γνώρισε τον John Lennon. Το 1956, σχηματίστηκαν οι Quarrymen. Ο αρχικός μπασίστας των Quarrymen, Bill Smith, σταμάτησε να εμφανίζεται στις πρόβες λίγο αργότερα, και έτσι, ο Len ανέλαβε ως ο νέος μπασίστας των Quarrymen. Το συγκρότημα, που αποτελούνταν από τους John Lennon, Eric Griffiths, Pete Shotton, Len Garry, Colin Hanton και Rod Davis, αποτέλεσε την πρώτη σταθερή σύνθεση του συγκροτήματος.Ο Garry εμφανίστηκε με το συγκρότημα σε δύο από τις πιο ιστορικές τους εμφανίσεις, στην οδό Rosebery, στις 22 Ιουνίου 1957, και στην πρώτη τους εμφάνιση στο The Cavern Club. Παρέμεινε για μερικούς μήνες, όταν αναγκάστηκε να αποσυρθεί αφού αρρώστησε σοβαρά με φυματιώδη μηνιγγίτιδα, ωστόσο, δεν επέστρεψε στο συγκρότημα. Ο ίδιος αναφέρει:
«Το 1955 γνώρισα τελικά τον Τζον Λένον όταν ο Ιβάν Βον τον προσκάλεσε στο Γούλτον, όπου συνάντησα τυχαία τους Λένον, Σότον, Ιβάν και Νάιτζελ να περπατούν κατά μήκος της οδού Βέιλ. Σύντομα έγινα «ένας από την παρέα» που θα τριγυρνούσε στο πάρκο Κάλντερστοουνς. Το 1956, ένα αγόρι που ονομαζόταν Τζορτζ Λι, φίλος του Έρικ Γκρίφιθς και του Τζον Λένον στο σχολείο Κουόρι Μπανκ, πρότεινε στον Τζον να σχηματίσει το δικό του συγκρότημα. Αυτό ήταν στο απόγειο της μανίας του skiffle, και όπως ήταν αναμενόμενο, το φθινόπωρο του 1956 σχηματίστηκε το συγκρότημα που έμελλε να γίνει οι Κουόριμεν, με έναν άλλο νεαρό από το Κουόρι Μπανκ, τον Μπιλ Σμιθ, να παίζει μπάσο. Ο Μπιλ, ωστόσο, δεν εμφανίστηκε ποτέ στις πρόβες και έτσι σύντομα μπήκα στη θέση του και έγινα μόνιμο μέλος του συγκροτήματος, παραμένοντας στο συγκρότημα μέχρι τον Αύγουστο του 1958, όταν αρρώστησα σοβαρά με φυματιώδη μηνιγγίτιδα, περνώντας περίπου 7 μήνες στο νοσοκομείο».
Λίγους μήνες μετά την αποχώρηση του Λεν, το συγκρότημα ηχογράφησε τα πρώτα του singles: That’ll Be the Day και In Spite of All the Danger. Ο Γκάρι ήταν ένα από τα δύο μέλη των Quarrymen, τα οποία δεν φοίτησαν στο Λύκειο Quarry Bank (από το οποίο πήρε το όνομά του το συγκρότημα), ενώ ο άλλος ήταν ο Νάιτζελ Γουόλεϊ. Ο Γκάρι ήταν στο ίδιο δωμάτιο με τον Τζον Λένον, όταν αυτός και ο ΜακΚάρτνεϊ συναντήθηκαν για πρώτη φορά στις 6 Ιουλίου 1957.
“Θυμάμαι τον Πολ να έρχεται εκείνο το βράδυ στην αίθουσα της εκκλησίας του Αγίου Πέτρου, να παίρνει μια κιθάρα – δεν ήξερα καν ότι ήταν αριστερόχειρας – και να παίζει μερικές συγχορδίες. Νομίζω ότι προσπαθούσε να κάνει οντισιόν για εμάς. Ο Τζον πάντα ήθελε κάποιον να τον υποστηρίζει, ό,τι κι αν έκανε, και ο Πολ ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Δεν επρόκειτο μόνο για να παίζουμε κιθάρα μαζί ή να τραγουδάμε, επρόκειτο και για σύνθεση».
