Η πολυσυζητημένη πρώτη πολιτική εμφάνιση της Μαρίας Καρυστιανούστη Θεσσαλονίκη για την ανακοίνωση νέου κόμματος χθες βράδυ είχε στοιχεία συγκέντρωσης διαμαρτυρίας, προσωποπαγούς πολιτικής εκδήλωσης και πατριωτικού μανιφέστου, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να αποτινάξει ούτε τις αντιφάσεις ούτε τα ερωτήματα που συνοδεύουν το εγχείρημα από την πρώτη στιγμή.
Στο γεμάτο, αλλά όχι ασφυκτικά, κινηματοθέατρο «Ολύμπιον» της πλατείας Αριστοτέλους η παρουσίαση του νέου κόμματος με την ονομασία Ελπίδα για τη Δημοκρατία πραγματοποιήθηκε σε ένα κλίμα έντονης συναισθηματικής φόρτισης με συνθήματα όπως «Η αρχή του τέλους στην Αριστοτέλους» και «Εμείς με τη Μαρία, εσείς με τη μαφία» να δίνουν από νωρίς τον τόνο.
Η ίδια η Μαρία Καρυστιανού εμφανίστηκε με καθυστέρηση περίπου μίας ώρας λίγο μετά τις 19.30. Ντυμένη με μακριά φούστα και λευκό πουκάμισο με μαύρο λουλούδι, εισήλθε σε μια αίθουσα που επένδυσε περισσότερο στο φορτισμένο συναίσθημα παρά σε πολιτικό στίγμα.
Την εκδήλωση προλόγισε ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός, ανταποκριτής ελληνικών ΜΜΕ στη Μόσχα, που έκανε λόγο για «ιστορική πολιτική βραδιά» επιλέγοντας λογοτεχνικές αναφορές στον Τολστόι, τον Ντοστογιέφσκι και τον Τσέχοφ. Φορώντας μπλούζα με τις μορφές των Ρώσων συγγραφέων επικαλέστηκε το «Εγκλημα και Τιμωρία» δίνοντας στην εκδήλωση χαρακτηριστικά πολιτικής δίκης και ηθικής εκκαθάρισης.
Αίσθηση προκάλεσε και η παρουσία της ομογενούς ηθοποιού και τραγουδίστριας Κατερίνας Μουτσάτσου, γνωστής από τα βίντεο που είχε δημοσιεύσει στα social προ δεκαετίας, στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, υπέρ της Ελλάδας.
Παρά την κινητοποίηση εθελοντών πάντως η χθεσινή εικόνα δεν επιβεβαίωσε τις προσδοκίες περί «λαοθάλασσας». Η πλατεία Αριστοτέλους δεν πλημμύρισε (100 άτομα), ούτε το «Ολύμπιον» γέμισε σε βαθμό πολιτικού γεγονότος (αίθουσα 480 ατόμων είχε 10-20 άδεια καθίσματα).
Αλλά πιο αμήχανο ήταν το πολιτικό μωσαϊκό των παρευρισκομένων.
Το… βαρύτερο πολιτικό όνομα της βραδιάς ήταν ο δύο φορές καταδικασμένος για οικονομικά σκάνδαλα πρώην νομάρχης Θεσσαλονίκης, Παναγιώτης Ψωμιάδης, μια παρουσία που δύσκολα συνάδει με τα συνθήματα περί «κάθαρσης» και «μηδενικής ανοχής στη διαφθορά».
Παραβρέθηκαν επίσης πρόσωπα από εντελώς διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, πρώην στελέχη της Νίκης, πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (επί Κασσελάκη) κι ένας πρώην βουλευτής του ΚΚΕ και του ΠΑΣΟΚ (Γαλανός), συνθέτοντας ένα ιδεολογικά ετερόκλητο σχήμα χωρίς πολιτική συνοχή.
Η ίδια η Καρυστιανού παρουσίασε πρόγραμμα είκοσι σημείων, μιλώντας για «πορεία που θα μας οδηγήσει σε κάτι μεγάλο». Εδωσε έμφαση στη «μηδενική ανοχή στη διαφθορά», στην «κάθαρση», στην ενίσχυση της οικογένειας, στην ανασυγκρότηση του ΕΣΥ και της δημόσιας εκπαίδευσης, στη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στην καταπολέμηση των καρτέλ και στην προστασία της πρώτης κατοικίας.
Μίλησε για δημοψηφίσματα, έλεγχο δημόσιων συμβάσεων, εποπτεία των ΜΜΕ, διαφάνεια στη χρηματοδότηση των τραπεζών και των μέσων ενημέρωσης, αλλά και για «ανάκτηση οικονομικών πόρων στους νόμιμους δικαιούχους». Δεν έλειψαν οι αναφορές στα Τέμπη, ούτε η καταγγελία πως «μας έχουν κάνει ρεζίλι στο διεθνές γίγνεσθαι».
Ωστόσο πίσω από τις γενικές διακηρύξεις περί Δικαιοσύνης, δημοκρατίας και εθνικής κυριαρχίας παρέμειναν αναπάντητα βασικά ερωτήματα. Με ποιο πολιτικό σχέδιο, ποια πολιτικά στελέχη και ποιες συγκεκριμένες προτάσεις θα επιχειρήσει να μετατραπεί η οργή σε κυβερνητική πρόταση; Για την ώρα η Ελπίδα για τη Δημοκρατία μοιάζει περισσότερο ένα πολιτικά ανομοιογενές μέτωπο αγανάκτησης παρά συγκροτημένος πολιτικός φορέας με σαφές ιδεολογικό και προγραμματικό αποτύπωμα.
πηγή: efsyn.gr
