Φέτος, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση παρουσιάζει καλλιτεχνικά έργα-αντίδοτα στη μοναξιά, που έχουν στον πυρήνα τους την ανάγκη μας να αλληλοσχετιζόμαστε, την ανάγκη μας να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο μέσα από το βλέμμα του άλλου, την ανάγκη μας να συνάψουμε ουσιαστικές σχέσεις: ερωτικές, φιλικές, γονεϊκές, σχέσεις με τον εαυτό μας, την κοινωνία και τον κόσμο.
Οι φετινές παραγωγές μιλούν για την αγάπη, για τα μικρά ή μεγάλα σκιρτήματα, αυτά που μας βοηθούν να ζήσουμε, να αντέξουμε τις προκλήσεις της ζωής, την καθημερινότητα, τις κοινωνικές αδικίες, τις προσωπικές μας ανησυχίες. Γιατί οι σχέσεις είναι το καταφύγιό μας.
H προπώληση άρχισε τη Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου, για περιορισμένο αριθμό θέσεων. Κάθε Κυριακή, στην Κεντρική Σκηνή οι παραστάσεις ξεκινούν στις 14:00 και στη Μικρή Σκηνή στις 17:00. Γιατί οι Κυριακές υπόσχονται μια νέα, μοναδική εμπειρία στη Στέγη, με παραστάσεις σε έκδοση αποκλειστικά «ματινέ».
Στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, παρουσιάζεται για ένα 24ωρο το The Second Woman των Nat Randall και Anna Breckon, ένας μαραθώνιος αντοχής, τόσο για την κύρια ερμηνεύτρια, τη Στεφανία Γουλιώτη, όσο και για το κοινό. Η συνάντηση ενός ζευγαριού επαναλαμβάνεται 100 φορές, κάθε φορά με έναν καινούριο παρτενέρ, αναγκάζοντας την ηθοποιό να ανταποκριθεί με ταχύτατα αντανακλαστικά. Στη Μικρή Σκηνή ο Tiago Rodrigues σκηνοθετεί, σε συνεργασία με την Αργυρώ Χιώτη, τους Νίκο Καραθάνο και Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου στο πρώτο του θεατρικό έργο, τον Χορό των Εραστών, ένα θέαμα και ακρόαμα αιφνιδιαστικής τρυφερότητας, έντασης, χιούμορ και βαθιάς συγκίνησης. Το έργο του Κ. Π. Καβάφη ζωντανεύει για δεύτερη φορά μέσα από τις μελωδίες του Δημήτρη Παπαδημητρίου (…που γι’ Αλεξανδρινό γράφει Αλεξανδρινός), ο Γιώργος Κουτλής δημιουργεί μία spiritual rave εμπειρία βασισμένη στο έργο-μανιφέστο Οξυγόνο του Ιβάν Βιριπάγιεφ, ενώ το παιδί-θαύμα του ελληνικού θεάτρου, Mario Banushi, στήνει μια παράσταση-ύμνο για όλες τις γυναίκες που μας μεγάλωσαν (MAMI). Σε συμπεραγωγή της Στέγης, ο Romeo Castellucci σκηνοθετεί την Ιζαμπέλ Ιπέρ και 14 άνδρες στο ριζοσπαστικό έργο του Ρακίνα, Βερενίκη, για την τρέλα, την αλήθεια και το ψέμα του να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Ενώ στον χορό, ο διεθνούς κύρους εικονοκλάστης χορογράφος Damien Jalet, με το έργο του, Planet (Wanderer) προκαλεί μια κοσμογονία εν κινήσει και ο διεθνής μινιμαλιστής Έλληνας χορογράφος Χρήστος Παπαδόπουλος καταθέτει το πιο προσωπικό του έργο και, για πρώτη φορά, συνδέει την κίνηση με τις λέξεις, την υλικότητα του ήχου με τη μουσικότητα των σωμάτων My Fierce Ignorant Step (Προσωρινός τίτλος).
The Second Woman
Nat Randall και Anna Breckon
05.10.2024 | Κεντρική Σκηνή
Οι Nat Randall και Anna Breckon, στην πρώτη εμφάνισή τους στην Ελλάδα, σκηνοθετούν τη Στεφανία Γουλιώτη, σε ένα 24ωρο happening, έναν πρωτόγνωρο θεατρικό μαραθώνιο, όπου η ηθοποιός ερμηνεύει την ίδια σκηνή 100 φορές με 100 διαφορετικούς παρτενέρ, με τη χημεία κάθε νέου ζευγαριού να αποκαλύπτει την ομορφιά και την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων.
Τα προαγορασμένα εισιτήρια εξαντλήθηκαν. Αναζητήστε εισιτήρια στην είσοδο της Στέγης καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, με σειρά προτεραιότητας.
Ο Χορός των Εραστών
Tiago Rodrigues
10.10.2024 – 19.01.2025 | Μικρή Σκηνή
Ο Tiago Rodrigues, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν, επιστρέφει για τρίτη φορά στη Στέγη και, σε καλλιτεχνική συνεργασία με την Αργυρώ Χιώτη, ανεβάζει στη Μικρή Σκηνή τους Νίκο Καραθάνο και Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, για να αφηγηθούν μια αγάπη. Το πρώτο θεατρικό του έργο, ένα μεγάλο ερωτικό ποίημα, με δύο ανθρώπους να γίνονται μία φωνή, ένα καρδιοχτύπι.
«Ο Χορός των εραστών» μας παρασύρει στην καρδιά της σχέσης δύο ανθρώπων, την ώρα που αναμετρώνται με μια οριακή εμπειρία ζωής και θανάτου. Κι από εκεί, στην πορεία της κοινής ζωής τους, ενός «μαζί για πάντα», κόντρα στον χρόνο και τη φθορά.
Ο Χορός των εραστών | Tiago Rodrigues – Ερμηνεύουν οι Νίκος Καραθάνος και Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου | Ίδρυμα Ωνάση (onassis.org)
«…που γι’ Αλεξανδρινό γράφει Αλεξανδρινός»
Δημήτρης Παπαδημητρίου –
Κ. Π. Καβάφης
02.11.2024 | Κεντρική Σκηνή
Έξι μήνες μετά τη sold-out επιτυχία του, ο μεγάλος συνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου επιστρέφει με ένα προσωπικό στοίχημα: να παρουσιάσει για δεύτερη φορά στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης το εμβληματικό του έργο πάνω στον Κ. Π. Καβάφη.
Οξυγόνο
Γιώργος Κουτλής
Κείμενο: Ivan Vyrypaev
21.11.2024 – 12.01.2025 | Κεντρική Σκηνή
Τι σε κάνει να αναπνέεις; Τι σου στερεί τον αέρα; Σε τι πιστεύεις; Σε τι ορκίζεσαι; Το «Οξυγόνο» του Ιβάν Βιριπάγιεφ, έργο-μανιφέστο των 00s, παρουσιάζεται ως αντίδοτο στην «ψυχοπολιτική ασφυξία» της Generation Z. Ένας θίασος 25 ατόμων, που είναι όλοι και όλες τους εκπρόσωποι αυτής της γενιάς, σε μια spiritual rave εμπειρία.
MAMI
Mario Banushi
06.02 – 22.03.2025 | Κεντρική Σκηνή
Μάμι, όπως μητέρα. Μαμ, όπως φαΐ. Κάποιος βγάζει την καρδιά του και την προσφέρει στον άλλο σαν ένα καρβέλι αχνιστό ψωμί. Η νέα δημιουργία του Mario Banushi, του σκηνοθέτη-αποκάλυψη είναι ένα οπτικό ποίημα για τη σχέση μητέρας και παιδιού. Μια παράσταση-αντίδωρο στις γυναίκες που μας έθρεψαν.
Βερενίκη
Romeo Castellucci
Πρωταγωνιστεί η Isabelle Huppert
26 – 30.03.2025 | Κεντρική Σκηνή
Ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης και ένα από τα πιο ριζοσπαστικά κείμενα της Δυτικής λογοτεχνίας. Η «Βερενίκη» του Ρακίνα μεταμορφώνεται από μια Ιζαμπέλ Ιπέρ όπως δεν την έχουμε ξαναδεί, με τους ανδρικούς ρόλους να στέκονται γύρω της ως βουβά πρόσωπα και τον θρήνο του χαμένου έρωτά της να αντηχεί μέσα μας και γύρω μας.
Planet [Wanderer]
Damien Jalet
04 – 06.04.2025 | Κεντρική Σκηνή
Πλανήτες είμαστε. Και, μαζί, πλάνητες, διαρκώς περιπλανώμενες υπάρξεις, πάνω στο ίδιο ουράνιο σώμα. Ο διεθνούς κύρους εικονοκλάστης χορογράφος, συνεργάτης της Madonna, του Thom Yorke και της Marina Abramović, μεταξύ άλλων, έρχεται για πρώτη φορά στη Στέγη με παράστασή του, δημιουργώντας, μαζί με τον Ιάπωνα εικαστικό Kohei Nawa, μια μνημειώδη εγκατάσταση, μια κοσμογονία εν κινήσει.
My Fierce Ignorant Step
(Προσωρινός τίτλος)
Χρήστος Παπαδόπουλος
08 – 18.05.2025 | Κεντρική Σκηνή
Δέκα περφόρμερ δημιουργούν ένα ηχοτοπίο και τη χορογραφία του. Μνήμες και ακούσματα, φωνές και σώματα ηχούν σαν μουσικά όργανα. Η νέα δουλειά του διεθνώς διάσημου μινιμαλιστή Έλληνα χορογράφου εξερευνά πώς η κίνηση γίνεται ένα τραγούδι μέσα στο οποίο πάλλονται τα σώματα των χορευτών.
