Ξεκάθαρες είναι πλέον οι προθέσεις τουτου 5ου Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), όπως υποστηρίζει σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι.
Αναφέρει η ανακοίνωση τα εξής:
«Μετά από μία ακόμη απόρριψη αίτησης ακύρωσης κατά του Προεδρικού Διατάγματος 36/2023, με το οποίο εγκρίθηκαν το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο και το Ρυμοτομικό Σχέδιο Εφαρμογής, όπου προβλέπεται η μετεγκατάσταση του Καζίνο της Πάρνηθας στο Μαρούσι, οι προθέσεις του 5ου Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) είναι πλέον ξεκάθαρες.
Από τα όσα μέχρι στιγμής γίνονται γνωστά, οι αποφάσεις για τις δύο από τις πέντε συνολικά αιτήσεις ακύρωσης στηρίζονται στο δήθεν ιδεολόγημα του δημοσίου συμφέροντος. Με λύπη διαπιστώνουμε πως το συγκεκριμένο τμήμα του ΣτΕ θεωρεί ότι δημόσιο συμφέρον είναι τα κέρδη των επιχειρηματιών και του ΤΑΙΠΕΔ (μετόχων του καζίνο) και όχι η προστασία της ποιότητας ζωής των κατοίκων όλου του λεκανοπεδίου από την πολεοδομική υποβάθμιση και τον εθισμό στο τζόγο πολυτελείας, αποδεχόμενο μάλιστα πως η Λεωφόρος Κηφισίας δεν έχει κυκλοφοριακό πρόβλημα, επειδή έτσι απλά το αναφέρει η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) που συντάχθηκε από τον ίδιο τον φορέα της «επένδυσης».
Μέσα στον κοινωνικοπολιτικό κατήφορο που βιώνουμε, βλέπουμε το ΣτΕ να μεταλλάσσεται από πρωτοπόρο δικαστήριο προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, του οικιστικού και πολεοδομικού κεκτημένου σε ένα άβουλο όργανο επικύρωσης νομοθετικών και διοικητικών επιλογών, παραιτούμενο από κάθε ουσιαστικό δικαστικό έλεγχο των τοπικών και ειδικών πολεοδομικών σχεδίων. Ίσως η Ολομέλεια του ΣτΕ, που το σοβαρό αυτό ζήτημα θα έπρεπε εξαρχής εκεί να παραπεμφθεί, να υιοθετούσε απόψεις με μεγαλύτερη περιβαλλοντική και κοινωνική ευαισθησία σε σχέση με το 5ο Τμήμα.
Οι μέχρι τώρα αποφάσεις του ΣτΕ στηρίζονται σε μια ακολουθία νομοθετημάτων και διοικητικών αποφάσεων (ή και παραλείψεων) από το 2010 και έπειτα, με τελικό στόχο τη μεταφορά του καζίνο της Πάρνηθας στο Μαρούσι.
Βάσει του Ν. 4277/2014 (Ρυθμιστικό της Αθήνας) το Μαρούσι καθίσταται υπερτοπικό μητροπολιτικό κέντρο πολυδιάστατης ανάπτυξης και πολυλειτουργικότητας, δίνοντας το επιχείρημα στο ΣτΕ να γνωμοδοτήσει πως «επιτρέπεται η χρήση καζίνο εντός περιοχών με γενική πολεοδομική λειτουργία ‘τουρισμός – αναψυχή’».
Με τον Ν.4447/2016 θεσμοθετείται ότι εντός περιοχών που διαθέτουν ήδη εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια (όπως στην περίπτωση του Αμαρουσίου) είναι δυνατή η τροποποίησή τους προκειμένου να εφαρμοστεί ειδικό πολεοδομικό σχέδιο, κάτι δηλαδή που θα διευκόλυνε τη μεταφορά του καζίνο από την Πάρνηθα μέσα στον αστικό ιστό του Αμαρουσίου.
Ακολουθεί ο Ν. 4499/2017 με τον οποίο ξεκίνησε η διαδικασία της μεταφοράς, τον οποίο όμως απέρριψε το ΣτΕ έπειτα από κινητοποιήσεις κατοίκων και φορέων που δημιούργησαν τη Συντονιστική μας Επιτροπή και τις αιτήσεις ακύρωσης που κατατέθηκαν.
Όμως με τον Ν.4790/2021, δύο μόλις μήνες μετά την πρώτη απορριπτική απόφαση του ΣτΕ που έκρινε αντισυνταγματικό τον Ν. 4499/2017, θεραπεύεται το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο με βάση τις υποδείξεις του ΣτΕ ώστε η μεταφορά του καζίνο στο Μαρούσι να είναι εφικτή και νόμιμη.
Η αντισυνταγματικότητα των άρθρων του ΝΟΚ που επιτρέπουν υπέρβαση του ύψους από τα 18 στα 21 μέτρα και του συντελεστή δόμησης κατά 10% δεν έχει εδώ εφαρμογή επειδή αφορά απλές οιοκοδομικές άδειες και όχι Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΕΠΣ) για τα οποία σύμφωνα με το 4477/2016 συντάχθηκε ΣΜΠΕ με συμμετοχή και των οικείων ΟΤΑ που τεκμηρίωσε ότι δεν επέρχεται επιδείνωση του οικιστικού περιβάλλοντος, με σωρεία ανακριβών στοιχείων για τα οποία δεν έγινε καμία προσπάθεια ελέγχου.
Οι Δημοτικές Αρχές Αμαρουσίου, Πατούλη και Αμπατζόγλου, έχουν και αυτές μεγάλο μερίδιο ευθύνης αφού δεν αντιτάχθηκαν σε όλες αυτές τις μεθοδεύσεις.
Η Διοίκηση Πατούλη δεν εφάρμοσε ποτέ το ρυμοτομικό της περιοχής που είχε εγκριθεί ήδη από το 2010, ίσως γιατί από τότε σχεδιαζόταν η μεταφορά του καζίνο στο οικόπεδο ενός εκ των μετόχων του καζίνο και το οποίο με το τότε ρυμοτομικό τεμαχιζόταν σε μικρότερα οικοδομικά τετράγωνα.
Η Διοίκηση Αμπατζόγλου, μετά από έτη αδράνειας, επίλεξε μόλις τον Νοέμβριο του 2024 να εγκρίνει με τις ψήφους μόνο της παράταξής της στο Δημοτικό Συμβούλιο την υπ. αριθμ. 367/2024 απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής που αφορά στην Πολεοδομική Μελέτη Επανέγκρισης του Ρυμοτομικού Σχεδίου του υπολοίπου τμήματος της περιοχής Δηλαβέρη, εξυπηρετώντας με τον καλύτερο τρόπο το επενδυτικό σχήμα που επιδιώκει να κατεβάσει το καζίνο Πάρνηθας στη συγκεκριμένη περιοχή του Αμαρουσίου. Η Δημοτική Αρχή Αμπατζόγλου παρά τις πρώτες υποκριτικές επιφυλάξεις της στο τέλος τάχθηκε αναφανδόν υπέρ της μεταφοράς ισχυριζόμενη μάλιστα ότι αυτή θα είναι τελικά προς όφελος των κατοίκων της πόλης.
Η Επιτροπή Αγώνα κατά της μετεγκατάστασης του καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι έχει εκφράσει την έντονη αντίθεσή της στην υλοποίηση του έργου και την ανησυχία της για τις επιπτώσεις του σχεδίου αυτού από την πρώτη κιόλας στιγμή. Αναμένουμε τις αποφάσεις του ΣτΕ για τις υπολειπόμενες τρεις αιτήσεις ακύρωσης του Ν.4790/2021 και συνεχίζουμε τον καθαρό και έντιμο αγώνα που δίνουμε.
Στο άμεσα προσεχές χρονικό διάστημα η Επιτροπή Αγώνα θα συγκαλέσει Γενική Συνέλευση των μελών, ενώσεων, σωματείων, φορέων, παρατάξεων και πολιτών που στηρίζουν το έργο της ώστε να τεθεί το πλαίσιο δράσης, την υλοποίηση του οποίο θα αναλάβει το νέο συντονιστικό όργανο που θα προκύψει.
Ο τόπος και ο χρόνος της Γενικής Συνέλευσης θα γνωστοποιηθεί με νέα ανακοίνωσή μας».
