Είναι ωραίο ένας καλλιτέχνης να σου δίνει το έναυσμα να ανατρέξεις στο παρελθόν και να θυμηθείς την ζωή περίπου 4,5 δεκαετιών όπως ο David Byrne. Αυτό συμβαίνει με πολλούς από εμάς που βρεθήκαμε τον Ιούλιο του 1982 στο πέταλο της θύρας 13 στο υπό κατεδάφιση γηπέδου της Λ. Αλεξάνδρας να δούμε σε μια επεισοδιακή συναυλία τους πρωτοπόρους του νέου ήχου τότε τους Talking Heads του D. Byrne. Ήταν το συγκρότημα που ήρθε το 1977 σε αντιπαράθεση με τον ήχο του παλιού rock που επιχειρούσε να εκσυγχρονιστεί με τους Dire Straits να πρωτοπορούν σε αυτό τo 1978. Psycho Killer εναντίον Sultans of Swing. Νέα Υόρκη και Λονδίνο, οι μητροπόλεις.
Το κοινό τότε ήταν απαίδευτο αλλά και ατόφιο σε συναυλίες – μην ξεχνάμε ότι από το 1967 έγιναν συναυλίες το 1980 ξανά στην Ελλάδα – και διέθετε την αγριότητα της εφηβείας σε μια δεκαετία, αυτή του 1980, με άλλη δυναμική και απαιτήσεις από την δεκαετία που διανύουμε σήμερα. Η μπασίστρια Tina Weymouth των Tom Tom Club, που άνοιξαν την συναυλία που τα εισιτήρια της έγραφαν σαν τόπο διεξαγωγής το γήπεδο του Πανιωνίου, κάτι που άλλαξε τελικά, εμφανιζόταν και με τα δύο συγκροτήματα!
Ήταν σύζυγος του ντράμερ Chris Frantz επίσης μέλους και των δύο γκρουπ και ήταν μάλιστα έγκυος. Το κοινό αδημονούμε να βγουν οι Talking Heads και άρχισε ο κόσμος να πετάει αντικείμενα στην σκηνή. Οι Tom Tom Club διέκοψαν και στα καμαρίνια η Tina μετέφερε το κλίμα στους Talking Heads και το φόβο της να ξαναβγεί στην σκηνή. Τελικά όλα κύλησαν καλά κι έχουμε μια ωραία ανάμνηση σήμερα. Ο δε Byrne ήταν τόσο απλός και αντιστάρ που πήγε τότε να αγοράσει μια μπύρα σε ένα χώρο του γηπέδου με το κοινό να βρίσκεται εκεί για τον ίδιο λόγο.
Από τότε ο ιδιοφυής και ευρηματικός μουσικός David Byrne διήνυσε μια μεγάλη πορεία που παρουσίασε με ευφάνταστο τρόπο στο «Ξέφωτο» του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος κάνοντας μια αναδρομή στην σπουδαία καριέρα του από τη δεκαετία του 1970 έως σήμερα. Να θυμίσουμε επίσης ότι μέσω της δισκογραφικής του Luaka Bop που ίδρυσε το 1989 έχει κυκλοφορήσει συλλογές με σπάνια world music που κυλά μέσα και στις συνθέσεις του.
O David Byrne στο Ξέφωτο
Η συναυλία του λοιπόν στην Αθήνα και στο «Ξέφωτο» ήταν μια ωραία βόλτα από την Καραϊβική, το Ρίο ντε Τζανέιρο, την Ινδία, το Λονδίνο μέχρι το απίθανο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη όπου πέρασε το χρόνο του στη διάρκεια της πανδημίας μόνος του εκεί, μαγειρεύοντας, ζωγραφίζοντας και παρακολουθώντας εκπομπές για τη φύση και γράφοντας τραγούδια. Μας το έδειξε λεπτομερέστατα στην οθόνη όση ώρα τραγουδούσε το «My Apartment Is My Friend», πάντως δίσκους δεν είδαμε μέσα εκεί.
Όλες οι μουσικές του επιρροές χώρεσαν σε μια συναυλία μπροστά σε ένα κατάμεστο χώρο, τουλάχιστον 10-12.000, απορίας άξιο πώς την ίδια μέρα υπήρχαν ακόμη εισιτήρια.
Πριν αρχίσει η συναυλία επί 45λεπτά ακούγονταν πουλάκια! Από τα ηχεία βέβαια, μια επιλογή του David Byrne που προετοίμαζε πιθανώς τον κόσμο για ένα ταξίδι στη φύση μέσα από την μουσική του. Τα πρώτα του λόγια κι ενώ στη οθόνη γύριζε η υδρόγειος σφαίρα αναφώνησε «Το μόνο που έχουμε!» δείχνοντας προς τα εκεί.
O 74χρονος David Byrne παραμένει ένας ωραίος και ψαγμένος τύπος, πρωτοπόρος στη μουσική, ο οποίος εμφανίστηκε με ασύρματο μικρόφωνο προσώπου και 12μελή μουσικοχορευτικό συγκρότημα επί σκηνής ντυμένοι όλοι στα μπλε electric. Ανάμεσα στους χορευτές είχε τέσσερις κρουστούς μια συμπαθέστατη μπασίστρια που έκλεψε τις καρδιές του κοινού. Όλοι υπό την καθοδήγησή του Byrne στη διάρκεια της παράστασης.
Κάποια στιγμή ήταν η Ύδρα σε πρώτο πλάνο στην οθόνη και ο Byrne έκανε κολακευτικά σχόλια για το νησί αυτό, αλλά και μια καρδούλα εμφανίστηκε μετά και γύρω της έγραφε I love Athens.
To House in Motion από το δίσκο «Remain The Light» των Talking Heads toy 1980 ήταν το πρώτο τραγούδι που ξεσήκωσε το κοινό και άρχισε να χορεύει μετά το ακουστικό εναρκτήριο πρόγραμμά του. Το κομμάτι, σήμα κατατεθέν τους, το Psycho Killer το έπαιξε προς το τέλος, όπως και τις επιτυχίες τους Once in A Lifetime για να κλείσει η συναυλία με κλασικό επίσης Burning Down the House.
Πριν το τελευταίο αυτό κομμάτι όλο το συγκρότημα μαζί με τον Byrne στάθηκαν όρθιοι γύρω από ένα γλόμπο που έφευγε και τριγύρω του πετούσαν σκνίπες και τραγούδησαν σε μια σουρεαλιστική σκηνή, πολύ όμορφη και απλή.
To φινάλε της παράστασης του David Byrne στο Ξέφωτο
Ήταν μια βραδιά αναζωογονητική, καλοκαιρινή, με υποφερτή θερμοκρασία που θα θυμούνται όσοι βρέθηκαν στο «Ξέφωτο». Πολλοί αποκαλούν αυτό που παρουσίασε ο David Byrne σαν την παράσταση της χρονιάς. Μαζί με το συγκρότημά του ταξιδεύουν σε όλη τον κόσμο από το περασμένο φθινόπωρο για την υποστήριξη του περσινού άλμπουμ του «Who is the Sky?», σε μια περιοδεία που μέχρι το τέλος της θα περιλαμβάνει περισσότερες από 100 συναυλίες.
Ο Byrne ήταν γοητευτικός, έλεγε αστείες μα και σοφές ιστορίες, άλλαξε αρκετές κιθάρες στη διάρκεια της συναυλίας και τα γραφικά που γέμιζαν τις γιγαντιαίες οθόνες πίσω από το συγκρότημα ήταν εξαιρετικά και όλοι στην σκηνή χόρευαν ερμηνεύοντας τις ιδιοφυείς κινήσεις της χορογράφου Annie-B Parson. Στις χορογραφίες δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ τραγουδιστών, χορευτών και μουσικών. Δεν ήταν μια συνηθισμένη rock συναυλία.
Στην προηγούμενη περιοδεία του κάποια στιγμή αποφάσισε να κάνει ένα κινούμενο επί σκηνής θίασο χωρίς κανέναν να επιβαρύνεται από όργανα ή μικρόφωνα που τον ανάγκαζαν να μένει σε ένα σταθερό σημείο. Ένας συνδυασμός ασύρματου ήχου, τεχνολογίας MIDI και παρακολούθησης σε πραγματικό χρόνο που να κάνει τη διαφορά. Και τα κατάφερε με επιτυχία.
Ο David Byrne παραμένει μια από τις πιο ιδιόρρυθμες φωνές του rock, η εκφραστικότητά του όπως πάντα άμεσα αναγνωρίσιμη που όμως στην παράσταση αυτή παραδίδει την ατομικότητά του στην υπηρεσία της μουσικής και του χορού στο σύνολό της.
Ήταν η Παγκόσμια Ημέρα της Μουσικής, όπως έχει καθιερωθεί η 21η Ιουνίου από το 1982 και ο David Byrne ο πιο κατάλληλος εκπρόσωπός της.
Η συναυλία διήρκησε 105 λεπτά από τις 9.30 μ.μ. έως τις 11.15 μ.μ. και έγινε σε συνεργασία του Release Athens Festival με το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) που συνέβαλε χορηγικά ώστε να υπάρχει μειωμένο κατά 40-50% εισιτήριο (η τιμή ήταν 45 ευρώ στην προπώληση, 50 τελική τιμή).
Να σημειώσουμε ότι πρέπει να δημιουργηθεί locker area όπως σε όλες τις μεγάλες συναυλίες στο εξωτερικό ώστε το κοινό να μπορεί να αφήσει τα πράγματά του και όσα δεν επιτρέπετε να φέρει μαζί του εντός του χώρου της συναυλίας. Επίσης κάτι πρέπει να αλλάξει στον αποκλεισμό φωτογράφησης των συναυλιών των επαγγελματιών φωτογράφων από την στιγμή που υπάρχει ελεύθερη χρήση κινητών εντός της συναυλίας.
*Ευχαριστούμε το Βαγγέλη Ρ. για την παραχώρηση φωτογραφιών από την συναυλία.
*Η βασική φωτογραφία είναι από άλλη συναυλία της περιοδείας του David Byrne.
Πηγή:https://www.ogdoo.gr/epikairotita/imastan-ekei/giortase-i-mousiki-me-ton-david-byrne-sto-xefoto/
