Το βιβλίο της Βρετανής Ντέιζι Νταν «The missing thread: A women’s history of the ancient world» εξετάζει τον τρόπο που οι γυναίκες αντιλαμβάνονταν το σεξ στον κατά βάση μισογυνιστικό αρχαίο κόσμο.
Σύμφωνα με τον Σημωνίδη τον Αμοργίνο, έναν ποιητή που έζησε στην Ελλάδα τον 7ο αιώνα π.Χ., υπάρχουν δέκα κύρια είδη γυναικών. Σε αυτήν τη λίστα που αντικατοπτρίζει τον μισογυνισμό της εποχής ξεχωρίζουν οι λεγόμενες γυναίκες-γαϊδούρια, όπως αποκαλούνταν οι σεξουαλικά άτακτες γυναίκες.
Οι ιστορικές μαρτυρίες αποκαλύπτουν πόσο περιορισμένη ήταν η ζωή των γυναικών στην αρχαιότητα. Στην Ελλάδα, συνήθως φορούσαν πέπλο δημοσίως, ενώ στη Ρώμη ήταν διαρκώς υπό την επίβλεψη του πατέρα ή του συζύγου τους. Αλλά τι σκέφτονταν πραγματικά οι γυναίκες για το σεξ; Η έννοια της λάγνας γυναίκας ήταν απλώς μια ανδρική φαντασίωση;
Στη συντριπτική τους πλειονότητα οι σωζόμενες πηγές γράφτηκαν από άνδρες και υπερβάλλουν όσον αφορά τις σεξουαλικές συνήθειες των γυναικών, καθώς αυτές περιγράφονται είτε ως αγνές είτε ως τρελαμένες με το σεξ.
Ωστόσο, στο βιβλίο της με τίτλο «The missing thread: A women’s history of the ancient world», η Ντέιζι Νταν εξετάζει τη ζωή και τη θέση των γυναικών στην αρχαιότητα, ενώ εμβαθύνει στη γυναικεία σεξουαλικότητα μέσα από επιστολές, ποιήματα και αρχαιολογικά ευρήματα, αποκαλύπτοντας τι πραγματικά σκέφτονταν τότε οι γυναίκες για το σεξ.
Μέσα από το ποιητικό έργο της Σαπφώς, της λυρικής ποιήτριας που έγραψε λυρική ποίηση στη Λέσβο τον 7ο αιώνα π.Χ., αποτυπώνονται η ερωτική επιθυμία και η γυναικεία σεξουαλικότητα. Οι μελετητές έχουν εντοπίσει σε έναν από τους παπύρους μια αναφορά σε «δονητές», γνωστούς τότε ως ολίσβους. Αυτοί χρησιμοποιούνταν σε τελετουργίες γονιμότητας στην αρχαία Ελλάδα, καθώς και για ευχαρίστηση. Αργότερα, στη Ρώμη, τα φαλλικά αντικείμενα είχαν την ιδιότητα του φυλαχτού, καθώς πίστευαν πως φέρνουν τύχη.
Οι γυναίκες φαίνεται πως δεν ένιωθαν φόβο στη θέα του ερωτικού αυτού αντικειμένου, μάλιστα μερικές επέλεγαν ακόμα και να θαφτούν μαζί του. Οι Ετρούσκοι, που κυριαρχούσαν στην αρχαία Ρώμη, έφτιαχναν πολυάριθμα έργα τέχνης και επιτύμβια αγάλματα που απεικόνιζαν διάφορες σκηνές ρομαντικού χαρακτήρα. Ένα θυμιατήριο που δείχνει άνδρες και γυναίκες να αγγίζουν τα γεννητικά τους όργανα βρέθηκε στον τάφο μιας γυναίκας και χρονολογείται τον 8ο αιώνα π.Χ..
Τα αρχαία πορνεία στην αρχαιότητα
Σημαντικές πληροφορίες για το σεξ στην αρχαιότητα δίνει η ύπαρξη αρχαίων πορνείων, όπως αυτό της Πομπηίας, όπου το σεξ προβαλλόταν συνέχεια. Οι τοίχοι των δωματίων στα οποία οι γυναίκες δούλευαν ήταν καλυμμένοι με γκράφιτι που γράφτηκαν από άνδρες πελάτες και σχολιάζουν την απόδοση γυναικών, κατονομάζοντάς τες. Αφθονούν οι ιστορικές μαρτυρίες και οι λόγοι που περιγράφουν όσα υφίσταντο αυτές οι γυναίκες.
Οι άνδρες συγγραφείς, παρά τις προκαταλήψεις τους, προσφέρουν μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τις γυναίκες και το σεξ μέσα από την αρχαία ελληνική γραμματεία. Το 411 π.Χ., ο Αριστοφάνης ανέβασε τη «Λυσιστράτη», κωμωδία στην οποία οι γυναίκες της Αθήνας κάνουν αποχή από το σεξ σε μια προσπάθεια να πείσουν τους συζύγους τους να συνθηκολογήσουν με τους Σπαρτιάτες ώστε να λήξει ο Πελοποννησιακός Πόλεμος που κράτησε τρεις δεκαετίες.Παράλληλα, αποτυπώνονται οι πραγματικοί φόβοι των γυναικών για το σεξ. Στο χαμένο έργο του Σοφοκλή, τον «Τηρέα», ένας γυναικείος χαρακτήρας περιγράφει πώς είναι να περνάς από την κατάσταση της παρθένας σε αυτήν της συζύγου. «Και αυτό, μέσα σε μια νύχτα», λέει η Πρόκνη, μια μυθική βασίλισσα, «πρέπει να το επαινούμε και να το θεωρούμε πολύ όμορφο». Ήταν αρκετά συνηθισμένο στις ανώτερες τάξεις να γίνονται γάμοι με προκαθορισμένους κανόνες. Η πρώτη σεξουαλική εμπειρία μιας γυναίκας μπορούσε να είναι τόσο αποπροσανατολιστική όσο την περιέγραφε η Πρόκνη.
Οι γυναίκες, μερικές φορές, κατέγραφαν τις σκέψεις τους σε πάπυρο. Μια επιστολή που αποδίδεται στη Θεανώ, μια Ελληνίδα φιλόσοφο στον κύκλο του Πυθαγόρα, περιέχει μερικές διαχρονικές συμβουλές. Μια γυναίκα, γράφει, πρέπει να διώχνει την ντροπή της μαζί με τα ρούχα της όταν πέφτει στο κρεβάτι του συζύγου της. Μπορεί να έχει ξανά και τα δύο μόλις σηκωθεί.
Η επιστολή έχει εξεταστεί διεξοδικά και ενδέχεται να μην είναι αυθεντική. Παρόλα αυτά, απηχεί όσα λένε πολλές γυναίκες μεταξύ τους σήμερα, και τις συμβουλές της φαίνεται πως ακολουθούσαν και οι γυναίκες κατά την αρχαιότητα.
Οι γυναίκες δεν χρειαζόταν να περιγράψουν το σεξ με τον αγαπημένο τους με ωμές λεπτομέρειες για να αποκαλύψουν τι πραγματικά σκέφτονταν γι’ αυτό. Οι άνδρες μπορεί να κυριαρχούσαν στον γραπτό και προφορικό λόγο, αλλά οι γυναίκες, όπως γνώριζε καλά η Αφροδίτη, η θεά του έρωτα, μπορούσαν να είναι εξίσου παθιασμένες πίσω από κλειστές πόρτες.
lifo
