Σαν από ένα παιχνίδι της μοίρας η Μαρινέλλα έφυγε από τη ζωή ακριβώς την ίδια ημέρα με εκείνη που έγραψε ίσως την πιο ιστορική σελίδα της καριέρας της, την παράσταση «Ρεσιτάλ» στην οποία διέπρεψε πλάι στον χαρισματικό Κώστα Χατζή, την παράσταση που άλλαξε την πορεία της καριέρας της και ανέδειξε τα μοναδικά φωνητικά της χαρίσματα.
Στις 28 Μαρτίου 1976 και στη μπουάτ «Σκορπιός» στην Πλάκα, το κινητό στούντιο ηχογραφήσεων της Autolab με ηχολήπτη το Γιάννη Σμυρναίο, καταγράφει την ιστορική παράσταση της Μαρινέλλας και του Κώστα Χατζή, που κυκλοφορεί σε τριπλό δίσκο από τη Philips (Polygram) σε παραγωγή του Φίλιππου Παπαθεοδώρου. Οι πωλήσεις ξεπερνούν τις 500.000 αντίτυπα.
Παραστατικά περιγράφει αυτή την ιστορική βραδιά στο άρθρο του στο ogdoo.gr, Χατζής & Μαρινέλλα: «Το Ρεσιτάλ Μιας Ζωής» – Σκορπιός 1976, ο στιχουργός Νίκος Αναγνωστάκης, ο οποίος σημειώνει:
«…Μετά από το πρώτο μέρος του Χατζή ανεβαίνει πλάι του η Μαρινέλλα φανερά τρακαρισμένη, διστακτική, αμήχανη, καθ’ όλα φυσιολογικό γιατί βρίσκεται μπροστά σ’ ένα άγνωστο γι’ αυτήν κοινό, ένα κοινό ψαγμένο, ποιοτικό και απαιτητικό, εντελώς διαφορετικό από το κοινό που τραγουδούσε μέχρι τώρα, με την επηρμένη αστικότατα και ελαφρότητα. Ο “τσιγγάνος” όμως δίπλα της είναι μεγάλη καρδιά, την αγκαλιάζει τρυφερά με το βλέμμα του και το χαμόγελο του, σαν να της λέει “είμαι δίπλα σου, είμαι εγώ, είσαι εσύ, ήμαστε εμείς είναι όλοι αυτοί κάτω που μας βλέπουν και μας ακούν, είμαστε όλοι ένας, πάμε λοιπόν”.
H Μαρινέλλα αυτό ζήταγε για να απογειωθεί, να ξεδιπλώσει το τεράστιο ταλέντο της, τη προσωπικότητα της και τελικά να πραγματοποιήσει τη μεγαλύτερη και ανεπανάληπτη στιγμή της καριέρας της. Ούτε είναι τυχαίο νομίζω ότι από εκείνη τη βραδιά του ΡΕΣΙΤΑΛ η καριέρα της μετασχηματίστηκε και συχνά πορεύτηκε σ’ ένα δρόμο, πιο ψαγμένο και περισσότερο επιλεκτικό. Στο τελευταίο μέρος της παράστασης με το κρεσέντο και την κορύφωση της παράστασης με το “Φοβάμαι” και το “Τρελός ή παλικάρι”, γνωρίζουν την αποθέωση και την απογείωση από τον κόσμο που παραληρεί..»
Η Μαρινέλλα έμελε να φύγει από τη ζωή στις 28 Μαρτίου του 2026, 50 χρόνια ακριβώς από εκείνη τη μαγική βραδιά στην οποία γνώρισε την αποθέωση.
Σύμπτωση; Ίσως… ίσως όμως και μία υπόμνηση ότι τίποτα στη ζωή δεν είναι και απολύτως τυχαίο…
