Διαστάσεις ομαδικής εξόδου προς τη σύνταξη λαμβάνει το κύμα συνταξιοδοτήσεων που καταγράφεται τους πρώτους έξι μήνες του έτους με τις αιτήσεις αποχώρησης να ξεπερνούν τις 110.000, αριθμός ρεκόρ που ξεπερνά το προηγούμενο υψηλό τού 2021.
Ταυτοχρόνως, τα στοιχεία δείχνουν πως ένας στους δύο υποψήφιους συνταξιούχους κάνει χρήση πλασματικού χρόνου ασφάλισης κατά τη συνταξιοδότησή του, ενώ απονέμονται «συντάξεις δύο ταχυτήτων». Με τον ρυθμό αποχώρησης που έχει διαμορφωθεί του πρώτους μήνες του έτους υπολογίζεται ότι κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους οι αιτήσεις θα ξεπεράσουν τις 110.000.
Οι εργαζόμενοι επιλέγουν μαζικά να αποχωρήσουν από την εργασία τους, είτε γιατί θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα, είτε για να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα αύξησης του μηνιαίου εισοδήματός τους με τη συνέχιση της εργασίας τους ως εργαζόμενοι συνταξιούχοι
Η ανοδική πορεία
Κατά το πρώτο τετράμηνο του έτους καταγράφηκαν επίσημα 74.838 νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης, αριθμός αυξημένος κατά 11.296 σε σχέση με το αντίστοιχο τετράμηνο του 2025, όταν είχαν καταγραφεί 63.542 αιτήσεις. Συγκριτικά με το 2025, οι φετινές αιτήσεις είναι κατά 11.296 περισσότερες.
Ακόμα όμως και αν η σύγκριση γίνει με το 2021 – έτος που καταγράφηκε ρεκόρ συνταξιοδοτήσεων στο τέλος της χρονιάς –, διαπιστώνεται ότι φέτος είναι περισσότερες κατά 8.120 οι αιτήσεις που έχουν υποβληθεί έως τώρα.
Ολα αυτά προδιαγράφουν μια σταθερά ανοδική πορεία καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Εφόσον διατηρηθεί ο ίδιος ρυθμός, εκτιμάται ότι οι συνολικές αιτήσεις για το σύνολο του έτους ενδέχεται να υπερβούν τις 220.000, ξεπερνώντας το προηγούμενο υψηλό των 212.151 αιτήσεων που είχε καταγραφεί το 2021.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, οι εργαζόμενοι επιλέγουν μαζικά να αποχωρήσουν από την εργασία τους, είτε γιατί θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα, είτε για να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα αύξησης του μηνιαίου εισοδήματός τους με τη συνέχιση της εργασίας τους ως εργαζόμενοι συνταξιούχοι.
Παραλλήλως κατά τη λήψη της απόφασης συνυπάρχει και ο φόβος για το ενδεχόμενο μελλοντικών αλλαγών στα όρια ηλικίας. Πέραν τούτου, η αυξητική τάση εξόδου προς τη συνταξιοδότηση ενδέχεται να συνεχιστεί και κατά την επόμενη τριετία, καθώς το συνταξιοδοτικό σύστημα βρίσκεται εν πολλοίς σε φάση ωρίμανσης των δικαιωμάτων πολλών ασφαλισμένων γεννημένων τη δεκαετία 1955-1965.
Αναγνώριση
Στο μεταξύ, σχεδόν μία στις δύο νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης συνοδεύεται πλέον από αίτημα αναγνώρισης πλασματικού χρόνου, καθώς χιλιάδες ασφαλισμένοι επιδιώκουν να συμπληρώσουν τα απαιτούμενα 40 έτη ασφάλισης και να αποχωρήσουν με πλήρη σύνταξη στο 62ο έτος.
Οι κατηγορίες των πλασματικών ετών είναι:
· Χρόνος τέκνων: αναγνωρίζεται αθροιστικά, φτάνει το ένα έως πέντε έτη αναλόγως του αριθμού των παιδιών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από τους δύο γονείς.
·Σπουδές: από ένα έως πέντε έτη ανάλογα με τη διάρκεια φοίτησης της σχολής.
·Στρατιωτική θητεία για τους άνδρες ασφαλισμένους.
·Κενά ασφάλισης – ανεργία για την κάλυψη χρόνου που έμεινε κενός κατά τη διάρκεια της ασφαλιστικής πορείας του υποψήφιου συνταξιούχου.
Με την εφάπαξ εξόφληση υπάρχει έκπτωση 2% για κάθε αναγνωριζόμενο έτος. Αντίθετα, όταν επιλεγεί τμηματική καταβολή, η αποπληρωμή γίνεται με παρακράτηση του ενός τετάρτου της μηνιαίας σύνταξης μέχρι την εξόφληση του ποσού.
Εξετάζοντας τα στοιχεία γύρω από το ύψος των παρεχόμενων συντάξεων διαπιστώνει κανείς μια τεράστια απόκλιση μεταξύ των συντάξεων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.
Οι νέες συντάξεις λόγω γήρατος από τον δημόσιο τομέα διαμορφώθηκαν κατά μέσο όρο στα 1.420 ευρώ μεικτά τον προηγούμενο Μάρτιο, ενώ οι νέες συντάξεις γήρατος που εκδόθηκαν σε νέους συνταξιούχους από τα υπόλοιπα ταμεία του ΕΦΚΑ (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ κ.λπ.) διαμορφώθηκαν κατά μέσο όρο στα 930 ευρώ μεικτά.
Η απόκλιση φθάνει τα 490 ευρώ, με τις συντάξεις του δημόσιου τομέα να είναι 52,6% υψηλότερες από αυτές του ιδιωτικού τομέα, ενώ η απόσταση αντί να μικραίνει μεγαλώνει. Με άλλα λόγια, μπορεί το γενικό επίπεδο των συντάξεων να βελτιώνεται χρόνο με τον χρόνο εξαιτίας των αυξήσεων, ωστόσο στις νέες συντάξεις παραμένει η ύπαρξη μεγάλης ψαλίδας, ανάλογα με τον χώρο εργασίας από τον οποίο προέρχεται ο συνταξιούχος.
Οι αιτίες
Οι λόγοι που οδηγούν σε υψηλότερες συντάξεις στον δημόσιο τομέα έχουν να κάνουν με τις σταθερές αποδοχές και τις καθορισμένες αυξήσεις κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου των δημοσίων υπαλλήλων.
Σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα όπου οι αυξήσεις δεν είναι οριζόντιες και δεν ακολουθούν την ίδια σταθερότητα με το Δημόσιο. Οι αποδοχές στον δημόσιο τομέα αυξάνουν ανά διετία λόγω αλλαγής του μισθολογικού κλιμακίου.
Κάτι που δεν υπάρχει στον ιδιωτικό τομέα. Επιπλέον, οι συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα έχουν κατά κανόνα λιγότερα χρόνια ασφάλισης από τους συνταξιούχους του Δημοσίου, με αποτέλεσμα να υπολογίζονται οι συντάξεις τους με μικρότερα ποσοστά αναπλήρωσης.
πηγή: in.gr
