Την επιλογή των Metallica να παίξουν στη χθεσινή συναυλία του ΟΑΚΑ ένα απόσπασμα από το κομμάτι «Δεν χωράς πουθενά» του συγκροτήματος «Τρύπες», σχολίασε ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, ο οποίος υπήρξε βασικός κιθαρίστας του συγκροτήματος από το 1984 μέχρι τη διάλυσή του.
Ο Έλληνας μουσικός, σε ανάρτησή του στο Facebook αναφέρθηκε στην εκτέλεση του κομματιού από το δημοφιλές ξένο συγκρότημα που έδωσε χθες μια ιστορική συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «χαίρομαι που ένα τραγούδι που συμμετείχα δημιουργικά όπως το “Δεν χωράς πουθενά” αποδεικνύεται ότι έχει μείνει στην ιστορία της σύγχρονης ελληνικής μουσικής».
Η ανάρτησή του
«Οι Metallica στη χθεσινοβραδυνή συναυλία τους στο ΟΑΚΑ επέλεξαν να παίξουν δύο ελληνικά κομμάτια για να ευχαριστήσουν το κοινό που τους τίμησε με την παρουσία του.
Ένα από τα δύο ήταν ένα δικό μας, από τις Τρύπες. Δεν το έκαναν για να δείξουν ότι παίζουν τα πάντα τέλεια. Δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν αν μπορούν να παίξουν ”καλά” αυτά τα κομμάτια.
Έχουν αποδείξει την αξία τους μέσα από την πολύχρονη πετυχημένη πορεία τους και μέσα από τη δισκογραφία τους που έχει παγκόσμια αποδοχή. Όλα τα άλλα είναι κουβέντες καφενείου των σόσιαλ.
Η ανταπόκριση του κοινού έδειξε ότι σαν καλοί επαγγελματίες ξέρουν να το ικανοποιούν. Προσωπικά, χαίρομαι που ένα τραγούδι που συμμετείχα δημιουργικά όπως το “Δεν χωράς πουθενά” αποδεικνύεται ότι έχει μείνει στην ιστορία της σύγχρονης ελληνικής μουσικής».
Ο μπασίστας και συνιδρυτής του συγκροτήματος «Τρύπες», Γιώργος Καρράς, αναφέρθηκε στους Metallica και το γεγονός ότι ερμήνευσαν το «Δεν Χωράς Πουθενά» μαζί με 80.000 ανθρώπους.
«Ποιος να το φανταζόταν; Το ωραίο με τα τραγούδια είναι ότι κάποια στιγμή σταματάνε να ανήκουν σε αυτούς που τα έγραψαν και πάνε όπου θέλουν», έγραψε μεταξύ άλλων.
Η ανάρτηση του Γιώργου Καρρά
Χτες στο ΟΑΚΑ συνέβη ένα ωραίο μικρό μπέρδεμα πραγματικότητας. 80.000 άνθρωποι να τραγουδάνε το «Δεν Χωράς Πουθενά» μαζί με τους Metallica. Ποιος να το φανταζόταν; 
Το ωραίο με τα τραγούδια είναι ότι κάποια στιγμή σταματάνε να ανήκουν σε αυτούς που τα έγραψαν και πάνε όπου θέλουν. Και χτες πήγαν πολύ μακριά.
Σεβασμός στους Metallica που το τόλμησαν με τον δικό τους τρόπο και κυρίως στον κόσμο που το έκανε δικό του από την πρώτη νότα.
Τελικά… κάπου χωράμε όλοι.
