Στις 18 Ιουνίου 1939 γεννήθηκε στην Αθήνα ο σπουδαίος Γιώργος Μαρίνος… Έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Μάρτη στα ογδόντα επτά του χρόνια…
Ήταν Μάρτης και πάλι, πριν από πενήντα χρόνια, όταν ο Γιώργος Παπαστεφάνου αφιέρωσε μια ολόκληρη «Μουσική βραδιά» στην ΕΡΤ, στη μέχρι τότε διαδρομή του Γιώργου Μαρίνου. Σχεδόν ολόκληρη η εκπομπή μαγνητοσκοπήθηκε στη «Μέδουσα», όπου εμφανιζόταν ο Μαρίνος εκείνη την εποχή, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της Μίκας Ζαχαροπούλου και συμμετείχαν ο Γιάννης Σπανός, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Θέμης Ανδρεάδης, ο Παύλος Μάτεσις, ο Γιώργος Λιάνης και η Μαρίνα, που εμφανιζόταν μαζί με τον Μαρίνο στη «Μέδουσα».
Τον Απρίλη του 2015 η εκπομπή αναρτήθηκε στο ανεκτίμητο κανάλι του Γιώργου Παπαστεφάνου στο YouTube και συνοδεύθηκε με αυτά τα λίγα λόγια του:
Τον Γιώργο Μαρίνο τον γνώρισα το καλοκαίρι του 1962 όταν εμφανιζόταν στην «Οδό ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι. Του είχα ζητήσει συνέντευξη για το περιοδικό «Πρώτο» και ο Γιώργος είχε έρθει στο ραντεβού μας στον Εθνικό Κήπο όμορφος, ζωηρός, γεμάτος κέφι για ζωή. Δέσαμε αμέσως. Γι’ αυτό, από τότε δεν έπαψα ποτέ να τον παρακολουθώ σε κάθε του βήμα, από τα «Ταβάνια» της πρώτη του εποχής μέχρι τη «Μέδουσα», όπου πέρασε και τα περισσότερα χρόνια του. Κάποια στιγμή, βρεθήκαμε μαζί και στο Στρατό. Ακόμα τον θυμάμαι στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδος, όπου κάναμε τη θητεία μας το 1965, σε μια επιφυλακή λόγω «πορείας ειρήνης», να στήνει μια αυτοσχέδια παράσταση για μας τα φανταράκια, στη Στέγη του Σταθμού και να ξεκινάει σ’ αυτήν από τις Σουλιώτισσες και το «χορό του Ζαλόγγου», για να φτάσει στην Μαίρυλιν Μονρόε. Στο Γιώργο Μαρίνο λοιπόν, ομολογώ ότι είχα και έχω αδυναμία. Γι αυτό και η «Μουσική βραδιά» που του αφιέρωσα τον Μάρτιο του 1976, ήταν ένα ελάχιστο δείγμα της αγάπης μου. Η εκπομπή μαγνητοσκοπήθηκε σχεδόν ολόκληρη στη «Μέδουσα» όπου τότε εμφανιζόταν. Ο Γιώργος αλλά και η Μίκα Ζαχαροπούλου που σκηνοθέτησε την εκπομπή είχαν τρελά κέφια. Εκείνη την σαιζόν ο Μαρίνος είχε κοντά του τη Μαρίνα τον Βλάση Μπονάτσο και τον Τάκη Αντωνιάδη. Εμείς καλέσαμε στην εκπομπή την Δήμητρα Γαλάνη, τον Γιάννη Σπανό, τον Θέμη Ανδρεάδη αλλά και τον Παύλο Μάτεσι και τον Γιώργο Λιάνη, για να μιλήσουν γι’ αυτόν. Ο Γιώργος μού έχει πει ότι θεωρεί αυτή την εκπομπή την καλλίτερη απ’ όσες έχει κάνει στην τηλεόραση και η αλήθεια είναι πως κυριολεκτικά τον «απογείωσε» και τον έκανε δημοφιλή σε όλη την Ελλάδα. Εγκωμιαστική δε, ήταν και αυτή τη φορά η κριτική της Μαρίας Παπαδοπούλου, στα «Νέα». Μέχρι που ο Φώτης Μεσθεναίος, διευθυντής τηλεόρασης εκείνη την εποχή, μού είπε όταν κάποια στιγμή τον είδα στο γραφείο του, «Επιτέλους, εσένα δε θα σού γράψουν κακή κριτική;».
Αναζητώντας τις πληροφορίες για τη συγκεκριμένη εκπομπή, έπεσα πάνω σε ένα μεταγενέστερο κείμενο του Γιώργου Παπαστεφάνου, που αναρτήθηκε στη σελίδα του στο Facebook, μαζί με μια φωτογραφία από τα γυρίσματα της εκπομπής, με τους (από αριστερά) Παύλο Μάτεσι, Γιώργο Λιάνη, Γιώργο Μαρίνο, Γιώργο Παπαστεφάνου, Δήμητρα Γαλάνη και Γιάννη Σπανό.
Ω, οι ευτυχισμένες μέρες! Oh les beaux jours! Δεν ξέρω πού πήγε το μυαλό σας. Αν πάντως περιμένετε να σας μιλήσω για τον Σάμιουελ Μπέκετ ή για την Χριστίνα Τσίγγου, που άφησε εποχή ανεβάζοντας το έργο στο Παρίσι και παίζοντας το ρόλο τής Γουίνυ, σάς λέω πέσατε έξω. Γιατί εγώ θέλω να σάς μιλήσω για δικές μου ευτυχισμένες μέρες, τότε που με απίστευτο ενθουσιασμό, μεράκι, κέφι, ζήλο, έφτιαχνα τις πρώτες μου «Μουσικές βραδιές» στην ΕΡΤ, μαζί με τους υπέροχους συνεργάτες μου. Ήταν σαν να πετούσαμε όλοι. Κλίμα μοναδικό! Γιάννης Λάμψας – Ροβήρος Μανθούλης στην Γενική Διεύθυνση, Φώτης Μεσθεναίος – Ελένη Μαβίλη, στελέχη διευθυντικά στην τηλεόραση. Ήταν 1976 και μετά τον Georges Moustaki, την Δήμητρα Γαλάνη, την Τρίτη Ανθολογία τού Γιάννη Σπανού και την Σωτηρία Μπέλλου, θα προχωρούσα στο επόμενό μου θέμα: Γιώργος Μαρίνος. Για τους Αθηναίους ο Γιώργος ήταν ήδη ένας σταρ. Ε, με την εκπομπή μας θα τον λάτρευε και η υπόλοιπη Ελλάδα. Η Μίκα Ζαχαροπούλου που είχε αναλάβει την σκηνοθεσία, ακούραστη, έδειχνε από την αρχή πως το θέμα το αγαπούσε. Το ίδιο και το συνεργείο μας, που σε όλα τα γυρίσματα δεν έπαυε στιγμή να το γλεντάει. Η δική μου η φιλία με τον Γιώργο είχε ξεκινήσει το καλοκαίρι τού 1962, όταν αφού τον είδα στην «Οδό ονείρων» τού Μάνου Χατζιδάκι, τού ζήτησα συνέντευξη για το περιοδικό «Το πρώτο». Στον Εθνικό, Βασιλικό ακόμα τότε Κήπο, είχαμε δώσει ραντεβού και θυμάμαι τον Γιώργο, όπως κι εγώ λίγο πάνω απ’ τα 20, να καταφθάνει αστραφτερός, χαρούμενος κι ωραίος. Στην εκπομπή μας για τον Γιώργο είχαν μιλήσει ο συγγραφέας Παύλος Μάτεσις και ο δημοσιογράφος Γιώργος Λιάνης. Τους βλέπετε και τους δύο αριστερά στην αναμνηστική φωτογραφία που βγάλαμε στην «Μέδουσα» εκείνη την ημέρα. Δεξιά, στην άλλη άκρη, η Δήμητρα Γαλάνη που είχε τραγουδήσει με τον Γιώργο στην εκπομπή το «Όνειρο των παιδιών τής γειτονιάς» απ’ την «Οδό Ονείρων» και ο Γιάννης Σπανός που είχε συνοδεύσει με το πιάνο του τον Γιώργο Μαρίνο στην «Οδό Αριστοτέλους».
