Το τραγούδι “Ταξίδι για το Σάντα Φε”, αποτελεί μια γλυκιά και συγκινητική “συνεργασία”, ανάμεσα στον σπουδαίο μαέστρο μας, Σταύρο Ξαρχάκο και τον γιο του. Η υπέροχη αυτή σύμπραξη, που συνδέει δύο διαφορετικούς κόσμους, εκείνον της ώριμης ηλικίας με εκείνον της παιδικής, δεν θα μπορούσε παρά να συγκινήσει το κοινό . Η μελωδία του κουπλέ ανήκει στον Σταύρο Ξαρχάκο, ενώ το ρεφρέν γεννήθηκε από τον γιο του.
Ο καταλυτικός ρόλος της Ηρώς Σαΐα
Καθοριστική για τη γέννηση του τραγουδιού ήταν η συμβολή της Ηρώς Σαΐα. Ένα απόγευμα, ακούγοντας μια παλαιότερη μελωδία του Ξαρχάκου από το έργο «Μοναστηράκι και Τετράγωνο», θυμήθηκε τη μικρή σύνθεση του γιου τους. Μαζί με τον Νεοκλή Νεοφυτίδη, αποφάσισαν να ενώσουν τα δύο μουσικά κομμάτια. Από εκείνη τη στιγμή, δημιουργήθηκε ο βασικός πυρήνας του τραγουδιού.
Το «Ταξίδι για το Σάντα Φε» ερμηνεύεται από την της Ηρώ Σαΐα και τον Μπάμπη Στόκα:
Σημαντική η συνεργασία με τον κιθαρίστα Bob Κατσιώνη, ο οποίος αποφάσισε να διασκευάσει το «Ένα Πρωινό» του Ξαρχάκου με ροκ αισθητική. Το βίντεο ταξίδεψε, έφτασε στον ίδιο τον συνθέτη και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Οι στίχοι της Ρόζας Θεοτόκη δίνουν στο τραγούδι μια ποιητική διάσταση, ενώ η ενορχήστρωση, αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς, δημιουργεί ένα ιδιαίτερο ηχόχρωμα.
Ο Bob Κατσιώνης, αναφέρει σε ανάρτησή του:
«Ολοι οι δρόμοι που διαλέγεις στη ζωή σου σε οδηγούν στο σημείο που βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή. Δε ξέρεις ποτέ τι κρύβεται πίσω από κάθε στροφή οπότε πας με βάση το ένστικτο σου και έχεις πίστη στις δυνάμεις σου, όποιες και όσες και αν είναι αυτές.
Κάποια στιγμή αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας, την δική μου εκδοχή μιας υπέροχης και διαχρονικής μελωδίας. Το «Ένα Πρωινό» του μεγάλου Σταύρου Ξαρχάκου. Το βίντεο αυτό ταξίδεψε σε χιλιάδες κόσμο και έφτασε στον προορισμό του… τον ίδιο τον συνθέτη!
Λίγο καιρό μετά, χτυπάει το τηλέφωνο: «Ο Μαέστρος σε θέλει στο στούντιο να παίξεις κιθάρες.»
Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν: «Γιατί εμένα;Τι είδε;»
«Θέλει να κυκλοφορήσετε τη διασκευή μαζί και να παίξεις κιθάρα στα νέα του τραγούδια». ΣΟΚ.
Λίγες μέρες μετά βρέθηκα απέναντί του. Δύο πολύωρα σεσσιον στο στούντιο, ακούγοντας ιστορίες για τον Ελύτη, τον Γκάτσο και μια ολόκληρη εποχή που για εμάς μοιάζει σχεδόν μυθική. Και εγώ, ο χεβιμεταλας με τα μαλλιά κ την κιθάρα του, στη μέση. Δεν θα πω πολλά για αυτές τις στιγμές.
Τις κρατάω για μένα Αλλά ένα πράγμα κατάλαβα: Αυτό που κάνεις, αν είναι ΑΛΗΘΙΝΟ, θα φτάσει εκεί που πρέπει. Ακόμα κι αν κάποιοι το προσπεράσουν. Ακόμα κι αν κάποιοι το δουν στραβά. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο τραγούδι αυτής της συνεργασίας, σε ερμηνεία των Μπάμπη Στόκα & Ηρώς Σαΐα (link στα σχόλια). Είναι ίσως το πιο «άμεσο» και προσβάσιμο κομμάτι αυτής της δουλειάς, τα υπόλοιπα κινούνται σε πιο έντονες και προσωπικές κατευθύνσεις, οπότε ανυπομονώ να τα ακούσετε στην πορεία.
