«Μαραθώνιος» αποδεικνύεται για την Ελλάδα η προσπάθεια σύγκλισης των μισθών με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά τα βήματα προόδου που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια η χώρα μας ακολουθεί ασθμαίνοντας «ροκανίζοντας» μεν τη διαφορά αλλά η «ψαλίδα» παραμένει ακόμα μεγάλη σύμφωνα και με τα τελευταία στοιχεία του ΟΠΣ ΕΡΓΑΝΗ.
Πώς διαμορφώθηκε η αγορά εργασίας το 2025
Αν και ο μέσος μισθός στην Ελλάδα αυξήθηκε η σύγκριση με την Ευρωζώνη δείχνει ότι «παίζουμε» σε διαφορετικές ταχύτητες. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία η χώρα μας έχει ξεπεραστεί από σχεδόν όλες τις χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης με τους αριθμούς να αποτυπώνουν με σαφήνεια το μισθολογικό χάσμα.
Η σκληρή πραγματικότητα
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ειδικού πληροφοριακού συστήματος ο μέσος μισθός υπολογίστηκε το 2025 στα 1.362 ευρώ μικτά, αυξημένος κατά 4,56% σε σχέση με το 2024. Συνολικά, από το 2019, η αύξηση του μέσου μισθού είναι 30,3% (1.362.66 ευρώ έναντι 1.046 ευρώ).
Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης αυξήθηκε στα 1.516 ευρώ από 1.478 ευρώ το 2024 και 1.264 ευρώ το 2019, σημειώνοντας συνολική αύξηση 20%. Το 63,5% των μισθωτών, δηλαδή σχεδόν 2 στους 3, αμείβεται με μέσο μισθό πάνω από 1.000 ευρώ. Το ποσοστό αυτό ήταν 53,7% το 2024 και μόλις 36,3% το 2019, σημειώνοντας συνολική αύξηση κατά 75%.
Σχεδόν 1 στους 4 μισθωτούς (24,29%) αμείβεται σήμερα με μισθό από 1.001 έως 1.200 ευρώ, γεγονός που αποτυπώνει τη διεύρυνση του συγκεκριμένου μισθολογικού κλιμακίου σε σχέση με το 2024 (19,36%) και ιδίως συγκριτικά με το 2019, όταν σε αυτό το κλιμάκιο συγκαταλεγόταν μόλις 1 στους 10 μισθωτούς.
Όμως, ο μέσος μηνιαίος μισθός πλήρους απασχόλησης στην ΕΕ διαμορφώνεται περίπου στα 3.155 ευρώ. Δηλαδή, ο μέσος ευρωπαίος κερδίζει υπερδιπλάσια από τον μέσο Έλληνα.
Πολλή δουλειά, λιγότερα λεφτά
Το μισθολογικό χάσμα που αποτυπώνεται σε μια σειρά από έρευνες διεθνών και εγχώριων υπηρεσιών συνδέεται άρρηκτα και με τη δομή της ελληνικής οικονομίας που βασίζεται σε κλάδους χαμηλότερης προστιθέμενης αξίας (π.χ. εστίαση) σε σχέση με τη βιομηχανική καρδιά της Ευρώπης.
Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία από την ΕΡΓΑΝΗ. Από το σύνολο των επιχειρήσεων, το 87,82% ή 267.245 ήταν μικρές, δηλαδή είχαν 1-10 άτομα προσωπικό. Ο αριθμός τους είναι αυξημένος κατά 2.805 επιχειρήσεις (1,06%), μέσα σε ένα έτος.
Υπάρχουν μόλις 10 εταιρείες με 3.000 – 4.000 προσωπικό (από 9 που ήταν το 2024), ενώ υπάρχουν και άλλες 19 εταιρείες με πάνω από 4.000 εργαζόμενους.
Αναφορικά με τους εργαζόμενους, οι περισσότεροι (750.113 ή 28,94%) απασχολούνται σε 937 επιχειρήσεις, που η καθεμία έχει πάνω από 250 άτομα προσωπικό.
Ακολουθούν οι 681.535 εργαζόμενοι (ποσοστό 26,30%) που δουλεύουν σε 35.910 επιχειρήσεις με 10 – 49 άτομα προσωπικό. Σημαντικός είναι και ο αριθμός των εργαζομένων (395.485 ή 15,26%) που απασχολούνται σε πολύ μικρές επιχειρήσεις με μόλις 1-4 άτομα προσωπικό.
Από το σύνολο των 304.568 επιχειρήσεων που καταγράφηκαν το 2025, σχεδόν οι μισές (151.978) είναι ατομικές. Οι περισσότερες επιχειρήσεις (48.072 ή 15,78%) δραστηριοποιούνται στο λιανικό εμπόριο. Έπονται 34.797 (ποσοστό 11,43%) επιχειρήσεις από την εστίαση και 26.604 (ποσοστό 8,73%) από το χονδρικό εμπόριο.
Την ίδια ώρα που η πλειονότητα των εργαζομένων απασχολείται σε κλάδους χαμηλής και μεσαίας προστιθέμενης αξίας, πάνω από το 78% εργάζεται περισσότερες από 35 ώρες την εβδομάδα, χωρίς αυτό να μεταφράζεται σε υψηλότερες αποδοχές συγκρίσιμες με εκείνες των περισσότερων χωρών της ΕΕ.
Θα πρέπει να σημειώσουμε πως αν και οι ονομαστικοί μισθοί στην Ευρωζώνη είναι πολύ υψηλότεροι, η πραγματική διαφορά μετριάζεται ελαφρώς αν λάβουμε υπόψη το κόστος διαβίωσης (PPS – Purchasing Power Standard), αν και η Ελλάδα παραμένει χαμηλά και σε αυτόν τον δείκτη.
Οι πιέσεις θα συνεχιστούν και το 2026
Παρά τις ονομαστικές προσαρμογές, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι μισθοί αυξάνονται με ρυθμό που υπολείπεται της ανόδου του κόστους ζωής.
Η έκθεση του οργανισμού Employment Conditions Abroad (ECA) παρέχει συγκεκριμένα ποσοτικά στοιχεία για το άμεσο μέλλον.
Ο ECA, ο οποίος αναλύει τις συνθήκες εργασίας και αμοιβών σε παγκόσμιο επίπεδο, προβλέπει ότι οι πραγματικοί μισθοί στις χώρες της ΕΕ θα σημειώσουν άνοδο της τάξης του 1,7% κατά το έτος 2026.
Για την Ελλάδα, ωστόσο, οι προσδοκίες είναι αισθητά χαμηλότερες. Ο πήχυς τοποθετείται μόλις στο 0,9%, δηλαδή σχεδόν στο μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Αυτή η διαφορά των 0,8 ποσοστιαίων μονάδων υπογραμμίζει τη δυσκολία της ελληνικής οικονομίας να μεταφέρει τα οφέλη της ανάπτυξης στην πραγματική αμοιβή της εργασίας με τον ίδιο ρυθμό που το επιτυγχάνουν οι εταίροι της.
Με τον πληθωρισμό να διατηρείται σε επίπεδα άνω του 2%, κάθε ονομαστική αύξηση που υπολείπεται αυτού του ποσοστού μεταφράζεται σε μείωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, η προβλεπόμενη αύξηση του 0,9% στους πραγματικούς μισθούς σημαίνει ότι οι αμοιβές δεν επαρκούν για να καλύψουν το αυξημένο κόστος ζωής που επιβάλλει ο ετήσιος πληθωρισμός.
Το αποτέλεσμα είναι ένα συνεχές «ροκάνισμα» της αγοραστικής δύναμης. Οι εργαζόμενοι, παρόλο που μπορεί να βλέπουν υψηλότερα ποσά στα εκκαθαριστικά τους, στην πραγματικότητα μπορούν να αγοράσουν λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες σε σχέση με το παρελθόν.
πηγή: in.gr
